Zdzisław Grzegorski — father of Polish contextual homiletics

  • 1 Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Polska Wydział Teologiczny

Summary

The article reminds and introduces the work of Zdzisław Grzegorski (1930–2012), a theologian from Poznań, a lecturer of homiletics and the editor of the “Biblioteka Kaznodziejska” (Preachers’ Library), called the father of the Polish school of contextual homiletics. The contextual homiletics, which he created and popularized in numerous publications, deals with the relationship of the forms of religious messages to other forms of communication and makes the effectiveness of proclaiming the word of God relevant to communicating. The service of the word creates a peculiar channel of information, consisting of such elements as: theological awareness, disposition of the preacher, the attitude of the recipient, the closer and further context, the language. The communication act on the pulpit has various functions: cognitive, conative, phatic and prophetic. The preacher should check the functioning of the communication channel through the theological and postulative observation.

Grzegorski’s concept was developed in a few national symposia and conferences. It had a significant impact on the contemporary Polish homiletic reflection. The communication and contextual orientation can be seen in several works of Polish preachers. Nevertheless, Grzegorski’s work demands further development and popularization, so that the contextual understanding and practice of communicating the word of God has been adopted in the Church.

If the inline PDF is not rendering correctly, you can download the PDF file here.

  • Adamek Z., Homiletyka, Tarnów 1992.

  • Bibliografia prac drukowanych księdza profesora Zdzisława Grzegorskiego, opr. M. Przepióra, „Poznańskie Studia Teologiczne” 10 (2001), s. 495–506.

  • Chaim W., Kazanie jako komunikat, w: Fenomen kazania, red. W. Przyczyna, Kraków 1994, s. 98–135.

  • Dołęga J., Z podstawowych zagadnień komunikacji, „Studia Teologiczne Białostocko-Drohiczyńsko-Łomżyńskie” 9 (1991), s. 305–316.

  • Grzegorski Z., Autobiografia, „Poznańskie Studia Teologiczne” 10 (2001), s. 415–494.

  • Grzegorski Z., Du côte de l’espoir. L’histoire du théâtre religieux pendant la guerre de 19391945, w: La littérature contemporaine Polonaise et le Sacré, 5, sous la direction: I. Sławińska, S. Sawicki, Lublin 1978, s. 59–92.

  • Grzegorski Z., Homiletyka kontekstualna, (Biblioteka Pomocy Naukowych 13), Poznań 1999.

  • Grzegorski Z., Homiletyka kontekstualna. Przyszłośćprzeszłość, „Poznańskie Studia Teologiczne” 18 (2005), s. 125–133.

  • Grzegorski Z., Kaznodzieja w komunikacyjnym modelu przepowiadania, w: Sługa Słowa, red. W. Przyczyna, Kraków 1997, s. 193–201.

  • Grzegorski Z., Monolog czy dialog? Między pięknem a skutecznościąujęcie kontekstualne, „Poznańskie Studia Teologiczne” 14 (2003), s. 121–132.

  • Grzegorski Z., O kontekstualny charakter współczesnej homiletyki, „Studia Theologica Varsaviensia” 1 (1974), s. 79–118.

  • Grzegorski Z., Wprowadzenie do teorii przekazu homiletycznego, w: Praktyka przepowiadania słowa Bożego. Materiały do nauczania w zakładach teologicznych, t. 2, red. L. Kuc, Warszawa 1973, s. 19–138.

  • Jockwig K., Dydaktyka homiletyki w aspekcie nowych tendencji w kaznodziejstwie, w: W drodze na ambonę, red. G. Siwek, Kraków 1991, s. 46–61.

  • Kubski G., O homiletyce kontekstualnej Zdzisława Grzegorskiego, „Poznańskie Studia Teologiczne” 10 (2001), s. 247–252.

  • Lewek A., Współczesna odnowa kaznodziejstwa, z. 1, Warszawa 1980.

  • Müller K., Homiletyka na trudne czasy, tłum. M. Mijalska, Kraków 2003.

  • Pracz J., Kazanie jako akt komunikacji, w: Fenomen kazania, red. W. Przyczyna, Kraków 1994, s. 83–97.

  • Siwek G., Skuteczniej przepowiadać. Elementy retoryki kaznodziejskiej, Kraków 1992.

  • Zadany Dar, wywiad K. Zagórskiej z o. W. Przyczyną, „Przewodnik Katolicki” 41 (2004), s. 21.

OPEN ACCESS

Journal + Issues

Search