Elaboration of topographic bases for statistical maps, their contents and importance

Paweł Cebrykow 1
  • 1 Department of Cartography and Geomatics, Maria Curie-Skłodowska University, Lublin

Abstract

The author’s objective is to present the role of base contents for a statistical map and determine its desired features which would influence optimum perception of the main contents of the map. The article consists of two main parts.

The first part discusses selection of cartographic projection. Presented recommendations could be summarized in a short conclusion that application of equal-area projections is the optimum solution. It results from the necessity of preserving correct spatial relations during the perception of the thematic map contents. It is recommended to show cartographic graticule on statistical maps, for it helps to recognize geometrical attributes of the map and plays the localizing role.

The second part of the article concentrates on the issue of selection of base contents’ elements on statistical maps. Such selection depends on the method of presentation of the thematic contents of the map. Because of that the optimum contents of the map is discussed in the context of basic cartographic presentation methods, i.e. the dot method, the choropleth method, the diagram method and the isoline method. The role of base elements in the process of reading of the main contents is also underlined. It is shown that it is not only the localizing role. Including additional elements of base contents facilitates understanding of the spatial distribution of the phenomenon which is the main topic of the map.

The article encourages extension of the contents of statistical maps by additional elements of contents, which, while keeping correct spatial relations, can improve the efficiency of map use.

If the inline PDF is not rendering correctly, you can download the PDF file here.

  • Atlas metod kartograficznych, 2010–2012. Katedra Kartografii, Wydział Geografii i Studiów Regionalnych, Uniwersytet Warszawski, http://www.educarto.pl/

  • Barwińska L., 1963, Kartogram a mapa gęstości zaludnienia. „Annales Universitatis Mariae-Curie Skłodowska”, Sectio B, T. 18, pp. 179–227.

  • Cebrykow P., 2003, Metodyka opracowywania map izopletowych z zastosowaniem procedury wygładzania kartogramu. Doctor dissertation, UMCS Lublin.

  • Cebrykow P., 2005, Metoda wygładzania kartogramu jako alternatywa dla tradycyjnych sposobów wykonywania map izopletowych. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 37, nr 1, pp. 3–12.

  • Dębowska A., Korycka-Skorupa J., 2010, Kartogram i kartodiagram jako przykład łączenia form prezentacji kartograficznej. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 42, nr 4, pp. 305–320.

  • Dukaczewski D., 2010, Metody projektowania animowanych kartogramów i kartodiagramów przeznaczonych do wizualizacji informacji przestrzennej za pośrednictwem geoportali. „Roczniki Geomatyki” T. 8, z. 6 (42), pp. 51–62. http://rg.ptip.org.pl/index.php/rg/article/view/RG2010-6-Dukaczewski1

  • Garlej T., 1971, Zagadnienie podkładów kartograficznych dla map tematycznych. In: Problemy kartografii tematycznej. Ed. F. Uhorczak. „Materiały Ogólnopolskich Konferencji Kartograficznych” T. 1, Lublin – Warszawa, pp. 178–181.

  • Gąsiewicz F., 1964, Siatki na mapach. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 304 pp.

  • Goleń J., Ostrowski W., 1994, Metoda dazymetryczna – rys historyczny. „Polski Przegląd Kartograficzny”, T. 26, nr 1, pp. 3–17.

  • Iwanicka-Lyrowa E., Pasławski J., 1981, Z problematyki sieci pól znormalizowanych jako układu odniesienia badań przestrzennych. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 13, nr 2, pp. 66–72.

  • Medyńska-Gulij B., 2007, Pragmatyczne podstawy kompilowania kartograficznego. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 138 pp.

  • Mościbroda J., 1981, Problematyka pola podstawowego w badaniach geografów i kartografów polskich. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 13, nr 2, pp. 57–65.

  • Opach T., 2006, Z problematyki wykorzystania animacji w kartografii, „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 38, nr 4, pp. 301–315.

  • Pasławski J., 1992a, O wiarygodności kartogramów i map izoliniowych. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 24, nr 1–2, pp. 17–26.

  • Pasławski J., 1992b, Kartogram jako forma prezentacji kartograficznej. „Rozprawy Uniwersytetu Warszawskiego” 378, Warszawa, 130 pp.

  • Pasławski J., 1998, Jak opracować kartogram. Warszawa: Uniwersytet Warszawski, 120 pp.

  • Pasławski J., Lodzińska E., Wieczorek W., 1997, Opracowanie mapy rozmieszczenia ludności do Atlasu Rzeczypospolitej Polskiej. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 29, nr 3, pp. 155–161.

  • Pasławski J. (ed.), 2010, Wprowadzenie do kartografii i topografii. Second edition. Warszawa: Nowa Era, 416 pp.

  • Pieniążek M., Zych M., 2017, Mapy statystyczne. Opracowanie i prezentacja danych, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 260 pp.

  • Ratajski L., 1989, Metodyka kartografii społeczno-go-spodarczej. Second edition. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 379 pp.

  • Robinson A., Sale R., Morrison J., 1988, Podstawy kartografii. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 623 pp. (Polish transl. Elements of Cartography, 1978).

  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 października 2012 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych, 2012. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej” Nr 214, item 1247.

  • Saliszczew K.A., 1998, Kartografia ogólna. Second edition. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 308 pp. (Polish transl. Kartovedenie, 1982).

  • Siwek J., 1976, Zastosowanie metody kropkowej do przedstawiania rozmieszczenia ludności na przykładzie Mapy Ludnościowej Świata 1:1 000 000. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 8, nr 4, pp. 173–183.

  • Szewczuk J., 1975, Miejsce metody izarytmicznej (izopletowej) wśród metod kartograficznych. „Polski Przegląd Kartograficzny” T. 7, nr 2, pp. 49–55.

  • Żyszkowska W., Spallek W., Borowicz D., 2012, Kartografia tematyczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 342 pp.

OPEN ACCESS

Journal + Issues

Search