Search Results

1 - 5 of 5 items

  • Author: Sebastian Giebel x
Clear All Modify Search

Abstract

Invasive fungal disease (IFD) is one of the most serious complications of therapy in patients with immune suppression. It particularly concerns patients treated for malignant hematological diseases, immune deficiencies, or undergoing hematopoietic cell transplantation (HCT). Development of IFD can abrogate the effect of previous therapy and contributes to dismal outcome of the underlying disease. The Working Group consisting of members of the Polish Society of Hematology and Blood Transfusion, the Polish Society of Pediatric Oncology and Hematology, and the Polish Adult Leukemia Study Group has prepared recommendations for the diagnostic and therapeutic management of IFD in adults and children. This paper presents the current recommendations for patients in immune suppression treated in Polish pediatric and adult hematology and HCT centers, based on the guidelines of the European Conference on Infections in Leukaemia (ECIL) 2015–2019. Levels of diagnosis of IFD (possible, probable, and proven) and antifungal management (prophylaxis, as well as empirical and targeted therapies) are declared according to updated international criteria of the European Organization for Research and Treatment of Cancer and the Mycoses Study Group (EORTC/MSG) 2019. Patients with primary diagnosis of acute lymphoblastic leukemia, acute myeloblastic leukemia, severe aplastic anemia, chronic granulomatous disease, and severe combined immunodeficiency, as well as patients after allogeneic HCT, are included in the high-risk groups for development of IFD. For these patients, antifungal prophylaxis based on azoles or micafungin is recommended. In empirical therapy, caspofungin or liposomal/lipid formulas of amphotericin B are recommended. The Working Group has discouraged the use of itraconazole in capsules and amphotericin deoxycholate. Detailed guidelines for first- and second-line targeted therapies for invasive candidiasis, aspergillosis, mucormycosis, fusariosis, and scedosporiosis, as well as the principles of the recommended dosing of antifungals, are presented in this paper.

Streszczenie

Leki biopodobne odgrywają coraz większą rolę w terapii wielu chorób wraz z wygaśnięciem ochrony patentowej dla kolejnych leków biologicznych. Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie terminologii i zasad wprowadzania na rynek leków biopodobnych, zagadnień dotyczących ich etykietowania, ekstrapolacji, wymienialności i automatycznej substytucji. Opracowanie to przedstawia stanowisko Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów dotyczące leków biopodobnych, oparte na wytycznych EMA (European Medicine Agency) i stanowisku ESMO (European Society of Medical Oncology).

Abstract

Autologous hematopoietic stem cell transplantation (autoHSCT) requires collection of sufficient number of hematopoietic stem cells. The goal of this study was to evaluate efficacy of plerixafor used in patients with lymphoid malignancies failing conventional stem cell mobilization.

This was a prospective, non-interventional study. All consecutive patients (n = 109) treated with plerixafor in 11 centers were reported. The drug was used either in case of previous mobilization failure (n = 67) or interventionally, in case of insufficient CD34+ cell output during current mobilization (n = 42). Successful mobilization was defined as resulting in collection of ≥ 2 × 106 CD34+ cells/kg for single autoHSCT or ≥ 4 × 106 CD34+ cells/kg for double procedure.

The overall rate of successful mobilization was 55% (55% for single and 56% for double autoHSCT). The median total number of collected CD34+ cells/kg was 2.4 (range, 0-11.5) for patients intended for a single transplantation while 4.0 (0.6-16.9) for double procedure. The number of circulating CD34+ cells increased after the use of plerixafor regardless of baseline values. The median fold increase was 3.3 (0.3-155). Data from this observational study confirm high efficacy of plerixafor used in routine clinical practice as salvage for patients with lymphoid malignancies failing conventional stem cell mobilization.

Streszczenie

Zakażenia należą do najczęstszych przyczyn chorobowości i śmiertelności chorych na nowotwory hematologiczne, a stosowanie szczepień ochronnych może w istotnym stopniu wpłynąć na zmniejszenie częstości ich występowania. W pracy przedstawiono przegląd danych dotyczących ryzyka zakażeń oraz skuteczności immunizacji czynnej u chorych na nowotwory hematologiczne i u pacjentów z anatomiczną lub czynnościową asplenią. Ponadto zawarto rekomendacje dla populacji polskich pacjentów opracowane przez Sekcję Zakażeń Polskiej Grupy ds. Leczenia Białaczek u Dorosłych (PALG) oraz Polskie Towarzystwo Hematologów i Transfuzjologów. Uwzględniono zarówno zalecenia ogólne dotyczące chorych na nowotwory, jak i szczegółowe odnoszące się do określonych nowotworów hematologicznych. Przedstawiono również propozycje poprawy organizacji szczepień u chorych na nowotwory hematologiczne w Polsce.

Streszczenie

Liczba chorych na szpiczaka plazmocytowego zwiększa się, co jest skutkiem zarówno skuteczniejszej diagnostyki, jak również istotnego przedłużania przeżycia chorych. Zawdzięczamy to dostępności nowych leków w pierwszej i kolejnych liniach leczenia, zmianie koncepcji leczenia i przedłużaniu czasu trwania leczenia, stosując leczenie konsolidujące oraz podtrzymujące do progresji choroby. Poza zmianą koncepcji leczenia, zmienia się obecnie również kryterium czasu rozpoczęcia terapii uwzględniające biomarkery aktywności choroby oraz dużą uwagę przywiązuje się optymalizacji leczenia w oparciu o dowody pochodzące z badań klinicznych. W artykule tym przedstawiono także zalecenia dotyczące rozpoznania i leczenia makroglobulinemii Waldenströma i innych dyskrazji plazmocytowych.