Search Results

You are looking at 1 - 10 of 15 items for

  • Author: Ida Wiszomirska x
Clear All Modify Search
Open access

Andrzej Magiera, Katarzyna Kaczmarczyk and Ida Wiszomirska

Streszczenie

Wprowadzenie: Wydolność fizyczna i sprawność życiowa u ludzi w starszym wieku jest nie tyle wynikiem procesów starzenia się ustroju, ile biologicznie nieuzasadnionego obniżania aktywności ruchowej w miarę upływu lat. Czynniki psychologiczne, socjologiczne i inne decydują o narastającej już w średnim wieku skłonności do ograniczania w życiu codziennym wysiłku fizycznego. Diagnostyka stanu układu krążenia w zakresie wydolności fizycznej i tolerancji wysiłku u osób starszych jest znacznie utrudniona w stosunku do osób młodych. Do przyczyn powodujących taki stan rzeczy zaliczyć należy przede wszystkim naturalne procesy inwolucyjne związane z wiekiem.

Cel pracy: Celem niniejszej pracy jest ocena reakcji ortostatycznej układu krążenia za po- mocą wskaźnika Cramptona przy zmianie pozycji z leżącej do stojącej, oraz ewolucji wartości tego wskaźnika po 4 miesiącach wzmożonej aktywności fizycznej u osób w podeszłym wieku oraz. czy wskaźnik ten ma wartość diagnostyczną dla kwalifikacji osób starszych do badania wysiłkowego

Materiał i metody: Badania przeprowadzono na 44-osobowej grupie słuchaczek Uniwersytetu III Wieku Akademii Wychowania Fizycznego z Warszawy. Średnia wieku wynosiła 64.2. średnia masa ciała 66.5 kg. średnia wysokość ciała 158.5 cm. Próba polegała na dwukrotnej ocenie częstości skurczów serca i skurczowego ciśnienia tętniczego, po dziesięciu minutach w pozycji leżącej oraz po dwóch minutach od przyjęcia postawy spionizowanej.

Wyniki: Wydolność ortostatyczna układu krążenia przy zmianach pozycji ciała oceniono na poziomie dobrym i bardzo dobrym Osiągnięcie wysokich wartości w teście Cramptona nie koreluje ze zdolnością wysiłkową. Test Cramptona ma niską wartość diagnostyczną w zakresie przewidywania tolerancji wysiłku osób starszych.

Open access

Michał Staniszewski, Przemysław Zybko and Ida Wiszomirska

Summary

Study aim: In alpine skiing, balance is one of the key elements that determine the effectiveness of the ride. Because of ski boots, the foot and ankle joint complex is excluded from the process of maintaining the stability of the body. The aim of the study was to determine to what extent a few days of skiing activities and the level of technical skills affect the skiers’ level of postural stability.

Material and methods: The study involved 10 beginner (20.7 ± 1.1 years, 76.4 ± 8.7 kg, 184.4 ± 6.1 cm) and 10 advanced (20.5 ± 0.5 years, 80.5 ± 13.7 kg, 184.5 ± 9.5 cm) skiers, who participated in a nine-day ski training camp. Measurements of the postural stability were taken on the first and last days of the camp, on an AccuSway (AMTI, USA) stabilometric platform.

Results: In both groups, a significant (p < 0.05) improvement in stability was observed after the training camp only while standing in ski boots. While standing on two feet, the participants were more stable barefoot (p < 0.05), and when standing on one foot they were more stable in the ski boot trial (p < 0.05).

Conclusions: Skiing had a positive effect on the postural stability only in measurement conditions that were similar to those in which this stability was practiced, i.e. in measurements involving ski boots. The restriction of mobility within the ankle joint significantly influenced the training-induced changes in the postural stability of both beginner and advanced alpine skiers.

Open access

Andrzej Magiera, Katarzyna Kaczmarczyk, Ida Wiszomirska and Ewelina Olszewska

Abstract

Introduction: Physical fitness has a direct impact on daily motor function. The level of fitness generally increases with age to reach a maximal level for a given individual at around 20-30 years of age, after which it begins to gradually decrease - with the pace of the decrease depending on the type of physical activity engaged in. At every age, physical fitness can be improved by the right physical training. One factor that frequently limits participation in various types of physical activity is insufficient free time. Older individuals frequently have more free time, yet do not spend it in an active way. At the same time, elderly individuals are becoming an increasingly sizeable group within society. That means that soon a large share of Poland's population will consist of individuals with low motor fitness. To mitigate this, organizations are being formed where older individuals can participate in motor-exercise classes. This type of activity can have a positive impact on the condition of older individuals, who represent an ever-larger part of society. It is thus possible to boost the physical fitness of the elderly, and doing so is very important for this population segment's health.

The objective of this study is to identify the level of physical fitness of elderly individuals who participate in the Third Age University at the Academy of Physical Education in Warsaw, and to trace the evolution of their physical fitness after 3 months of motor-exercise classes.

Materials and methods: The physical fitness of 31 women was tested. All were female participants in the Third Age University at the Academy of Physical Education in Warsaw. The mean age of the subjects was 65.3 years (SD 4.42), with mean body mass 66.4 kg (SD 7,44) and mean height 157.7cm (SD 5,11). Their body mass index (BMI) ranged between 21.5 and 31.7, with the mean value being 26.5. The test was conducted twice, after an interval of 3 months. The objective was to identify an exercise regime that would cause a given individual's heart rate to increase to 130 bpm.

Results: The individuals studied showed a low level of physical fitness. A 3 month period was sufficient to effect an improvement in the physical fitness of elderly individuals

Conclusions:

1. Physical capacity subjects is low.

2. Using regular physical activity adapted specifically for the needs of older people can improve physical performance in elderly people.

3. A period of three months is sufficient to improve physical performance in the elderly.

Open access

Agnieszka Zdrodowska, Ida Wiszomirska and Andrzej Kosmol

Abstract

Introduction: Postural stability is the ability to recover the balance which was lost as a result of destabilizing factors. The balance is considered to be a key component of motor skills. The aim of the study is to evaluate the relationship between the parameters of postural stability and motor performance of people with hearing impairment.

Material and methods: The study was conducted on a group of 42 people with hearing impairment from the earliest moments of life. Their degree of hearing impairment was significant or profound. The research methods included: medical history and examination to exclude damage to the vestibule, anthropometric measurements, stabilometric measurements on AccuSway AMTI platform under stable conditions, Biodex BBS platform under stable and unstable conditions and Eurofit Test.

Results: No significant correlation between the parameters of postural stability and the majority of motor skill tests results was observed in the group of people with hearing impairment. The study revealed statistically significant correlations in both groups (women and men) between index of Fall Risk Test and the results of Flamingo test and also between the path COP with eyes open and the test results Flamingo. There were positive high correlations.

Conclusions: Balance parameters showed no association with other motor skills assessed with Eurofit test except the Flamingo test, which is used to the evaluation of the functional stability. The study indicated the need to look for other relationships between postural stability and motor performance in larger groups.

Open access

Kornel Mikołajczyk and Ida Wiszomirska

Streszczenie

Wstęp: Prezentowana praca ma charakter opracowania badawczego. Praca powstała na podstawie dokonanego przeglądu piśmiennictwa, z którego zaczerpnięto informacje o anatomii i biomechanice kompleksu barkowego, oraz uwarunkowaniach prawidłowego i patologicznego działania stawu ramiennego. Warunki prawidłowego funkcjonowania stawu ramiennego obejmują odpowiednią czynność mięśni okolicy barku. Czynność tą można analizować za pomocą elektromiografii. Może ona także posłużyć do weryfikacji manualnych testów klinicznych, które służą diagnostyce zaburzeń u pacjentów z problemem okolicy barku. Praca miała na celu ocenę aktywności 8 mięśni okolicy barku podczas manualnych testów oporowych, zawierających komponentę rotacji zewnętrznej w stawie ramiennym.

Materiał i metoda: Grupę zdrowych osób (n=14) poddano manualnym testom izometrycznym rotacji zewnętrznej. Testy różniły się stopniem odwiedzenia ramienia badanego, dla testu (1) mięśnia podgrzebieniowego: 0o, dla niespecyficznego testu (2) ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia: 45o, dla testu (3) oporowego rotacji zewnętrznej z pozycji maksymalnej rotacji wewnętrznej: 90o. Podczas testów mierzono aktywność bioelektryczną 8 mięśni okolicy barku. Użyto aparatu do elektromiografii powierzchniowej Noraxon: TeleMyo System 2400T, z oprogramowaniem MyoResearch XP. Do analizy statystycznej posłużył program Statistica. Stworzono mapy szczytowej wartości amplitudy pobudzenia dla każdego z trzech testów. Porównano wartości szczytowe amplitudy pobudzenia mięśni pomiędzy testami 1, 2 i 3.

Wyniki: Wyniki badań wykazały między innymi wyższą aktywność mięśnia podgrzebieniowego w teście 1 względem pozostałych dwóch testów (p<0,05). Obserwowano nie tylko wysokie pobudzenie mięśnia podgrzebieniowego, ale także innych badanych mięśni, a ponadto dużą rozpiętość międzyosobniczą rejestrowanych wartości.

Wnioski: Dane zebrane za pomocą metody elektromiografii powierzchniowej nie stanowią samodzielnego kryterium oceny przydatności manualnych testów klinicznych jednak mogą być podpowiedzią, jak dobierać pozycje treningowe do testów i ćwiczeń kinezyterapeutycznych. Wyniki badań elektromiograficznych wymagają potwierdzenia na dużych grupach badanych, z jednoczesnym uwzględnieniem znacznych różnic międzyosobniczych w aktywności poszczególnych mięśni.

Open access

Andrzej Magiera, Artur Jagodziński, Katarzyna Kaczmarczyk and Ida Wiszomirska

Abstract

Introduction: Despite of sustainable living and increasing the knowledge of the future mothers, the number of preterm births have been at the same level through last years. In Poland it is stands at around 7%, comparable with other countries from European Union. The aim was to investigate the influence of prematurity on input power and regulation power during stress test in adult women. Achieved power depends on the level of physical efficiency and it is converted for specific VO2max values.

Material and methods: 11 women born prematurely at age of 25-30 years (28,2± 2,3) did stress test according to W150 protocol. The control group consisted of 15 women born on time (27-32, 28,5±2,4). The statistical analysis included t-Student and Shapiro-Wilk tests. Index height/regulation power and BMI/ regulation power have been subjected to correlations.

Results: There is statistical significant difference between input and regulation power in women born prematurely and the control group. Women from control group had significantly higher input and regulation power than women born premature. Moreover, there is proportionality between input and regulation power in two groups.

Conclusions:

1. Prematurity influences the amount of power generated in women aged 25-30 negatively - women born prematurely are evidently less physically efficient than women born on time.

2. There is a connection between input and regulation power in both groups. Higher amounts of input power indicates higher amounts of regulation power.

3. There is no relationship between BMI and amounts of power in stress test.

Open access

Lidia Ilnicka, Zbigniew Trzaskoma, Ida Wiszomirska, Andrzej Wit and Michał Wychowański

Abstract

Study aim: The aim of the study was to determine connections between the functional asymmetry of limbs and the morphological asymmetry of feet.

Material and methods: The study population consisted of 56 students: 30 females (mean age 20.29 ± 0.59 years) and 26 males (mean age 20.41 ± 0.78 years). The measurements of body build were taken with classical instruments. Body build was assessed on the basis of body height, body mass, and BMI. Seven features of the foot and 8 indices of foot arches were assessed. Assessment of laterality in upper and lower limbs was conducted on the basis of data from repeated interviews, and then verified with simple motor tests that imitated characteristic functions of the limbs. Asymmetry indices were calculated in order to determine asymmetries of the features. Mollison’s index was applied to assess dimorphic differences.

Results: Features that were statistically different in the foot of the dominant limb and in the foot of the non-dominant limb were: among the group of females, the foot length without hindfoot, and the Clarke’s angle; among the group of males - the foot length without toes. Analyses of results of this study do not allow for a claim that laterality of lower extremities has a considerable impact on indices of longitudinal and transverse foot arches.

Conclusions: The following conclusions were formulated on the basis of the conducted analysis regarding the group of subjects with homogeneous right laterality:

- in females, the dominant limb’s foot is characterized by a shorter bone arm lever for dorsiflexors;

- in males, the dominant limb’s foot is characterized by a shorter bone arm lever for plantaflexors.

Open access

Michał Staniszewski, Przemysław Zybko and Ida Wiszomirska

Abstract

Introduction. Snowboarding is a sports discipline in which postural control is key to achieving an effective technique. The body is positioned sideways on the snowboard, with only the head facing forward. This study evaluated the effect of several days of intense snowboarding on the parameters of static and dynamic body stability in persons with different levels of skill. Material and methods. A nine-day snowboarding course was designed and conducted with beginner (N = 16) and advanced snowboarders (N = 14) in the mountains in winter. Before and after the course, dynamic body stability was measured on a Biodex Balance System (USA) platform with an unstable surface, and static body stability was measured on a FreeMed Sensor Medica (Italy) stabilometric platform. Results. Measurements on an unstable surface showed significantly weaker (p < 0.01) values of body stability in a lateral stance in the snowboarding stance than in a forward stance and a significant (p < 0.05) improvement in performance after the course. On a stable surface, the improvement in performance (p < 0.05) occurred only among the beginners, in the snowboard basic position. Conclusions. The results confirm that snowboarding, or continuous unstable balance, improves postural control, which leads to the conclusion that the lateral stance on the snowboard is a clearly disruptive factor in natural postural control. This constitutes a considerable difficulty, especially for beginners, who in addition to learning new technical skills, must adapt to continuously shifting balance.

Open access

Tomasz Marciniak, Ida Wiszomirska, Katarzyna Kaczmarczyk and Ewa Kozdroń

Streszczenie

Wstąp. Inwolucyjne zmiany organizmu w procesie starzenia są wieloczynnikowe. a niektóre z nich mają wpływ na pogorszenie jakości lokomocji. Wyróżnia się wśród nich między innymi: spadek sił}' mięśniowej czy zmniejszenie zakresu ruchomości w stawach. Objawy tych zaburzeń manifestują się zmianą niektórych parametrów czasowo-przestrzennych chodu, przede wszystkim: zmniejszeniem prędkości chodu i długości kroku oraz zwiększeniem szerokości kroku.

Cel. Celem pracy była ocena wpływu różnych form treningowych na czasowo-przestrzenne parametry chodu osób starszych.

Materiał. Badaniem objęto 59 słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku AWF Warszawa. Badania lekarskie i wysiłkowe pozwoliły wykluczyć wszelkie przeciwwskazania zdrowotne. Dokonano podziału na dwie grupy treningowe: TW - trening wszechstronny i TN - trening w pozycjach niskich. Badania ukończyło po 14 osób z każdej z grup.

Metody. Pomiary wykonano przy użyciu platformy FDM Zebris. która rejestrowała parametry czasowo-przestrzenne badanych. Ich zadaniem było trzykrotne przejście po platformie z naturalną dla siebie prędkością. Cykl treningów trwał 12 tygodni, zajęcia odbywały się dwa razy w tygodniu i trwały 45 minut. Zasadnicza różnica pomiędzy treningami polegała na eliminacji ćwiczeń lokomocji i ćwiczeń w pozycjach wysokich w grupie TN. Analizę statystyczną przeprowadzono przy użyciu oprogramowania Statistica.

Wyniki. W wyniku treningu wszechstronnego wśród badanych zaobserwowano istotną zmianę sześciu parametrów chodu:. długość kroku prawej kończyny dolnej. długości kroku prawej kończyny dolnej (jako % długości kończyny), czas kroku prawej i lewej kończyny dolnej, czas cyklu chodu oraz kadencji. Pozostałe parametry wykazały pewną tendencję, lecz ich zmian nie można przypisać przeprowadzonemu treningowi. Badani grapy TN nie wykazali istotnych zmian w analizowanych parametrach.

Wnioski. Zmiany jakości chodu są wieloczynnikowe. istnieje więc potrzeba dalszych dociekań. w celu ich rozpoznania oraz modyfikacji w ramach treningu czy terapii. Dobór ćwiczeń zastosowanych w treningu powinien strukturalnie odzwierciedlać docelowy element, któiy ma być kształtowany.

Open access

Michalina Błażkiewicz, Ida Wiszomirska, Katarzyna Kaczmarczyk, Grażyna Brzuszkiewicz-Kuźmicka and Andrzej Wit

Summary

Study aim: Step aerobics is a form of aerobic power distinguished from other types of aerobic exercise by its use of an elevated platform. The purpose of this study was to examine how the aerobic exercise “knee up” affects kinematic and kinetic parameters and, above all, the length of the muscle contractions.

Material and methods: The study analysed ten female fitness instructors with at least six years of experience. The task consisted in the knee up move performed using a 15 cm step and music with the beat frequency of 148 BPM. Kinematic and kinetic parameters were recorded using the Vicon system synchronized with two Kistler force plates. OpenSim software was used for calculation of the length of involved muscles.

Results: Ranges in angles and torques suggest that the location that is the most prone to injuries and overtraining is the knee joint, followed by the hip and ankle joints. Greater values of the vertical component of ground reaction forces were observed during stepping down, which suggests greater load to the joints. The greatest work in the move analysed in this study was performed by the sartorius muscle and the tensor fasciae latae muscle.

Conclusions: Despite the benefits that have been demonstrated when step classes are structured correctly and adapted to the participants, further research is needed concerning biomechanical load, exercise prescription, and injury prevention.