Search Results

1 - 4 of 4 items

  • Author: Ewa Lech-Marańda x
Clear All Modify Search

Abstract

Invasive fungal disease (IFD) is one of the most serious complications of therapy in patients with immune suppression. It particularly concerns patients treated for malignant hematological diseases, immune deficiencies, or undergoing hematopoietic cell transplantation (HCT). Development of IFD can abrogate the effect of previous therapy and contributes to dismal outcome of the underlying disease. The Working Group consisting of members of the Polish Society of Hematology and Blood Transfusion, the Polish Society of Pediatric Oncology and Hematology, and the Polish Adult Leukemia Study Group has prepared recommendations for the diagnostic and therapeutic management of IFD in adults and children. This paper presents the current recommendations for patients in immune suppression treated in Polish pediatric and adult hematology and HCT centers, based on the guidelines of the European Conference on Infections in Leukaemia (ECIL) 2015–2019. Levels of diagnosis of IFD (possible, probable, and proven) and antifungal management (prophylaxis, as well as empirical and targeted therapies) are declared according to updated international criteria of the European Organization for Research and Treatment of Cancer and the Mycoses Study Group (EORTC/MSG) 2019. Patients with primary diagnosis of acute lymphoblastic leukemia, acute myeloblastic leukemia, severe aplastic anemia, chronic granulomatous disease, and severe combined immunodeficiency, as well as patients after allogeneic HCT, are included in the high-risk groups for development of IFD. For these patients, antifungal prophylaxis based on azoles or micafungin is recommended. In empirical therapy, caspofungin or liposomal/lipid formulas of amphotericin B are recommended. The Working Group has discouraged the use of itraconazole in capsules and amphotericin deoxycholate. Detailed guidelines for first- and second-line targeted therapies for invasive candidiasis, aspergillosis, mucormycosis, fusariosis, and scedosporiosis, as well as the principles of the recommended dosing of antifungals, are presented in this paper.

Streszczenie

Leki biopodobne odgrywają coraz większą rolę w terapii wielu chorób wraz z wygaśnięciem ochrony patentowej dla kolejnych leków biologicznych. Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie terminologii i zasad wprowadzania na rynek leków biopodobnych, zagadnień dotyczących ich etykietowania, ekstrapolacji, wymienialności i automatycznej substytucji. Opracowanie to przedstawia stanowisko Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów dotyczące leków biopodobnych, oparte na wytycznych EMA (European Medicine Agency) i stanowisku ESMO (European Society of Medical Oncology).

Streszczenie

Reaktywacja zakażenia HBV jest istotnym problemem u chorych poddawanych terapiom, które poprzez działanie immunomodulujące wpływają na upośledzenie odporności przeciwwirusowej, takim jak: leczenie biologiczne (np. przeciwciała monoklonalne powodujące deplecję limfocytów CD20, przeciwciała anty-TNF), chemioterapia, leczenie immunosupresyjne (np. kortykosteroidy, cyklosporyna, azatiopryna). Ryzyko reaktywacji wiąże się również z nowymi terapiami stosowanymi w leczeniu nowotworów hematologicznych, takimi jaki inhibitory kinaz tyrozynowych, inhibitory proteasomu czy przeciwciało anty-CD38, daratumumab. Populacją szczególnie zagrożoną są chorzy poddawani transplantacji komórek krwiotwórczych, w szczególności chorzy po transplantacji allogenicznej, u których prowadzone jest leczenie immunosupresyjne. W pracy przedstawiono epidemiologię, czynniki ryzyka reaktywacji oraz aktualne zasady postępowania dotyczące profilaktyki reaktywacji zakażenia HBV.

Streszczenie

Liczba chorych na szpiczaka plazmocytowego zwiększa się, co jest skutkiem zarówno skuteczniejszej diagnostyki, jak również istotnego przedłużania przeżycia chorych. Zawdzięczamy to dostępności nowych leków w pierwszej i kolejnych liniach leczenia, zmianie koncepcji leczenia i przedłużaniu czasu trwania leczenia, stosując leczenie konsolidujące oraz podtrzymujące do progresji choroby. Poza zmianą koncepcji leczenia, zmienia się obecnie również kryterium czasu rozpoczęcia terapii uwzględniające biomarkery aktywności choroby oraz dużą uwagę przywiązuje się optymalizacji leczenia w oparciu o dowody pochodzące z badań klinicznych. W artykule tym przedstawiono także zalecenia dotyczące rozpoznania i leczenia makroglobulinemii Waldenströma i innych dyskrazji plazmocytowych.