Search Results

You are looking at 1 - 2 of 2 items for

  • Author: Edyta Mikołajczyk x
Clear All Modify Search
Open access

Edyta Mikołajczyk and Agnieszka Jankowicz-Szymańska

Wpływ otłuszczenia na wysklepienie stóp i ukształtowanie kończyn dolnych u 7-latków

Wprowadzenie: tendencję do sedenteryjnego trybu życia i unikania wysiłku fizycznego obserwuje się w każdej grupie wiekowej, także u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Efektem tego jest rosnąca liczba osób z nadwagą lub otyłością, uskarżających się na bóle kręgosłupa oraz pogorszenie jakości postawy ciała w populacji dzieci i młodzieży. Materiał i metody: badaniami objęto grupę 90 dzieci w wieku 7 lat, w tym 45 dziewcząt i 45 chłopców. Dokonano pomiarów masy i wysokości ciała oraz grubości brzusznego fałdu skórno-mięśniowego. Wykonano 180 odbitek plantokonturograficznych stóp, na których wykreślono kąt Clarke'a. Oceniono przebieg osi długiej kończyn dolnych, mierząc nasilenie koślawości lub szpotawości kolan za pomocą cyrkla liniowego. Wyniki: nie stwierdzono różnic istotnych statystycznie pomiędzy dziewczętami i chłopcami dotyczących wysokości ciała, masy ciała a także stopnia otłuszczenia. U 45% badanych dziewcząt i 65% badanych chłopców zaobserwowano obniżenie wysklepienia podłużnego stopy. Koślawość kolan odnotowano u 31% dziewcząt i 15,5% chłopców. Szpotawe ustawienie kończyn dolnych obserwowano jedynie u 2% dziewcząt. Wśród badanych chłopców wada ta nie występowała. Wykorzystując korelację porządku rang Spearmana (p < 0,05) stwierdzono istnienie silnej zależności pomiędzy masą ciała i wielkością fałdu skórno-tłuszczowego a ustawieniem kolan. Oznaczenie współczynnika Pearsona dla zależności pomiędzy wielkością fałdu tłuszczowego oraz wartością BMI a wysklepieniem podłużnym stopy wskazuje na brak silnej korelacji. Wnioski: płaskostopie statyczne jest wadą często występującą u 7-latków, zwłaszcza u chłopców. Stan otłuszczenia, jak również ustawienie kończyn dolnych nie wpływa w sposób istotny na stopień wysklepienia stóp. Nadmierna ilość tkanki tłuszczowej, wyrażona zwiększoną masą ciała oraz zwiększeniem grubości fałdu skórno-tłuszczowego na brzuchu zwiększa prawdopodobieństwo koślawego ustawienia kolan u dzieci obojga płci.

Open access

Agnieszka Jankowicz-Szymańska, Magdalena Pałucka and Edyta Mikołajczyk

Jakość postawy ciała uczniów I i VI klasy podstawowej szkoły muzycznej

Cel pracy: U około 65% młodzieży szkolnej w Polsce diagnozuje się odchylenia od wzorca postawy prawidłowej. Autorki zwracają uwagę na rolę nauczyciela wychowania fizycznego w rozpoznawaniu wad postawy i procesie ich korekcji. Celem badań jest ocena postawy ciała uczniów I i VI klasy podstawowej szkoły muzycznej i określenie zależności pomiędzy jakością tej postawy a rodzajem wykonawstwa muzycznego. Materiał i metody: Badaniami objęto 53 uczniów, w tym 28 pierwszo- i 25 szóstoklasistów (27 dziewcząt i 26 chłopców). Dzieci podzielono na dwie grupy: pierwszą stanowili uczniowie grający na instrumencie symetrycznie obciążającym narząd ruchu, a drugą grający na instrumentach asymetrycznych. Wszystkie dzieci poddane zostały wzrokowej analizie postawy ciała. Zanotowano także wzrost i masę ciała badanych, a ponadto przeprowadzono krótką ankietę. Wyniki: Budowa somatyczna dziewcząt i chłopców w obu przedziałach wiekowych nie wykazała różnic istotnych statystycznie. Odsetek występowania wad postawy bytł bardzo wysoki. Niemal połowa uczniów charakteryzowała się odchyleniami od prawidłowego ustawienia kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej. Jeszcze częstsze były asymetrie poszczególnych segmentów ciała w płaszczyźnie czołowej. Nieprawidłowości te nasilały się z wiekiem. U dzieci grających na instrumentach symetrycznie angażujących narząd ruchu przeważały wady w płaszczyźnie strzałkowej, a u grających na instrumentach asymetrycznych - w płaszczyźnie czołowej. Wnioski: Wśród uczniów szkoły muzycznej wady postawy ciała są zjawiskiem powszechnym. Technika wykonawstwa muzycznego, związana z rodzajem instrumentu, wpływa na jakość postawy ciała dziewcząt i chłopców. Jakość postawy ciała pogarsza się w miarę upływu czasu poświęconego na grę na instrumencie muzycznym. Nauczyciel wychowania fizycznego powinien szczególnie starannie obserwować dzieci w celu wczesnego wykrycia odchyleń od postawy prawidłowej i podjęcia działań kompensacyjnych.