Search Results

You are looking at 1 - 3 of 3 items for

  • Author: Dorota Włodarczyk x
Clear All Modify Search
Open access

Dorota Włodarczyk

Abstract

This study is a continuation of the work of Professor Kazimierz Wrześniewski. It concerns the role of curiositytrait in the dynamics of changes in coping and quality of life after a heart attack. The study was attended by 222 people after a heart attack (73% men), of whom 140 participated in the three stages of the study: at the beginning and at the end of cardiac rehabilitation and a year after leaving the resort. The participants aged 24-64 years (M = 54.19; SD = 6.51). Curiosity-trait was measured by Spielberger and Wrześniewski’s STPI questionnaire. To assess coping strategies a modified version of the COPE by Carver et al., was used. The specific and general quality of life were measured by the Polish adaptations of MacNew and NHP questionnaires. The level of curiosity-trait significantly differentiated changes in the dynamics of positive reinterpretation, problem solving and resignation, but did not affect the change in quality of life within the year after a heart attack.

Open access

Agnieszka Ptak, Ewa Demczuk-Włodarczyk and Dorota Wójtowicz

Streszczenie

Profesjonalna opieka nad dzieckiem z przepukliną oponowo-rdzeniową jest powszechnie znana, niemniej jednak w Polsce nie stosuje się poprawy jakości życia poprzez terapię zajęciową. W Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym dla Dzieci w Jaszkotlu stosowana jest pionierska koncepcja terapii zajęciowej wzorowana na rozwiązaniach Occupational Therapy w USA [1]. Celem pracy jest przedstawienie wpływu indywidualnie opracowanego planu terapii zajęciowej na rozwój społeczny pięcioletniego dziecka z przepukliną oponowo-rdzeniową przebywającego w ośrodku w Jaszkotlu. Praca przedstawia planowany i celowy sposób prowadzenia terapii zajęciowej (TZ) dziecka, sposób monitorowania postępów terapeutycznych, jak również modyfikowania i programowania celów bliższych procesu terapeutycznego. Regułą nadrzędną programowania TZ jest uwzględnianie aktualnych możliwości i potrzeb pacjenta. Metodą wykorzystaną do oceny efektów terapii jest inwentarz PPAC H.C. Gunzburga w adaptacji Witkowskiego. Podsumowanie: prawidłowo zaprogramowany system pomocy dziecku w ramach terapii zajęciowej, spójnie uwzględniający osobę, środowisko i zajęcie (Person - Environment - Occupation PEO), umożliwia poprawę rozwoju społecznego, a tym samym wpływa na poprawę jakości życia.

Open access

Monika Małachowska-Sobieska, Ewa Demczuk-Włodarczyk, Krzysztof Wronecki, Tadeusz Skolimowski, Karolina Szpyt, Dorota Wojna and Dominika Zawadzka

Obraz dziecka z diplegią spastyczną w siadzie na koniu w zależności od ustawienia zespołu hipoterapeutycznego

Hipoterapia jest jedną z metod rehabilitacji dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym (mpd), bazującą na neu-rofizjologii. Aby miała prawidłowy przebieg w kierunku reedukacji nerwowo-mięśniowej, trzeba zastosować wiele elementów. Jednym z nich jest ustawienie zespołu hipoterapeutycznego. Ma ono wpływ na obraz dziecka z mpd siedzącego na koniu i powoduje zmiany w sposobie reagowania na działanie siły odśrodkowej. Dziecko siedzące na koniu prowadzonym od wewnętrznej strony okręgu lepiej przenosi masę ciała i "wydłuża" bok tułowia strony obciążonej dzięki wspomagającemu działaniu siły odśrodkowej.