Search Results

1 - 4 of 4 items

  • Author: Dominik Dytfeld x
Clear All Modify Search

Abstract

Chimeric antigen receptor T-cell (CAR-T) therapy is an effective new treatment for hematologic malignancies. Two anti-CD19 CAR-T products, namely axicabtagene ciloleucel and tisagenlecleucel, have been approved for the management of relapsed/refractory large B-cell lymphoma after two lines of systemic therapy. Additionally, tisagenlecleucel is indicated for refractory acute lymphoblastic leukemia in pediatric patients and young adults up to 25 years of age. CAR-T cells are undoubtedly a major breakthrough therapy in hematooncology resulting in up to 90% response rate with durable remissions in population with refractory high-risk disease. However, there are serious side effects resulting from CAR-T therapy, including cytokine release syndrome (CRS) and immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome (ICANS). Manifestations of CRS mostly include fever, hypotension, hypoxia, and end organ dysfunction. Neurologic toxicities are diverse and include encephalopathy, cognitive defects, dysphasia, seizures, and cerebral edema. Since the symptoms are potentially severe, practitioners need to familiarize themselves with the unique toxicities associated with these therapies. In this article, we present a practical guideline for diagnosis, grading and management of CRS and CAR-T neurotoxicity. In addition, infectious complications and late toxicities including prolonged cytopenias and hypogammaglobulinemia are discussed.

Abstract

The objective of this paper is to present the process of the national and international accreditation leading to the establishment of the first certified chimeric antigen receptor T (CAR-T) Cell Unit in Poland on the basis of the Department of Hematology and Bone Marrow Transplantation in Poznan University of Medical Sciences and first successful CAR-T therapy in Poland. During 12 months from the initial decision to establish the CAR-T Cell Unit to the application of CAR-T cell treatment in the first patient, the center had to undergo the multidisciplinary external and internal training, as well as the adaptation of multiple procedures within the Transplant Unit and Stem Cell Bank. In order to get accreditation for the implementation of CAR-T cell therapy, an initial training of the team involved in handling cellular products and patient care was organized and updated as a continuous process. The Department fulfilled the site-selection international criteria. The first patient diagnosed for refractory/relapsed DLBCL was qualified, and finally CAR-T cells were administered with successful clinical outcome.

Streszczenie

Liczba chorych na szpiczaka plazmocytowego zwiększa się, co jest skutkiem zarówno skuteczniejszej diagnostyki, jak również istotnego przedłużania przeżycia chorych. Zawdzięczamy to dostępności nowych leków w pierwszej i kolejnych liniach leczenia, zmianie koncepcji leczenia i przedłużaniu czasu trwania leczenia, stosując leczenie konsolidujące oraz podtrzymujące do progresji choroby. Poza zmianą koncepcji leczenia, zmienia się obecnie również kryterium czasu rozpoczęcia terapii uwzględniające biomarkery aktywności choroby oraz dużą uwagę przywiązuje się optymalizacji leczenia w oparciu o dowody pochodzące z badań klinicznych. W artykule tym przedstawiono także zalecenia dotyczące rozpoznania i leczenia makroglobulinemii Waldenströma i innych dyskrazji plazmocytowych.

Streszczenie

Inicjatywy wczesnej diagnostyki onkologicznej podejmowane w różnych krajach mają na celu skrócenie czasu pomiędzy pojawieniem się pierwszych objawów a rozpoznaniem nowotworu. Chorzy na szpiczaka plazmocytowego mają najdłuższy, spośród wszystkich pac- jentów z najczęściej występującymi nowotworami, czas oczekiwania od zgłoszenia pierwszych objawów do rozpoznania. W efekcie prowadzi to do rozpoznawania choroby w zaawansowanym stadium i większej liczby powikłań, w tym trwałych uszkodzeń narządowych i gorszej odpowiedzi na leczenie. Powodem opóźnień diagnostycznych jest niska swoistość objawów szpiczaka. W wielu przypadkach na chorobę zapadają osoby starsze, u których choroby współistniejące mogą utrudniać rozpoznanie. Ponadto, ważną rolę odgrywa- ją bariery wczesnej diagnostyki związane z pacjentami, lekarzami i systemem opieki zdrowotnej. Aktualnie brak jest danych dotyczą- cych czasu trwania procesu diagnostycznego w Polsce. Wobec znacznego zaawansowania choroby i licznych powikłań stwierdzanych w okresie rozpoznania szpiczaka u chorych w Polsce można założyć, że istnieje duża przestrzeń do skrócenia ścieżki diagnostycznej. Pierwszym etapem jest edukacja lekarzy na temat charakterystycznych i nietypowych dla szpiczaka objawów oraz wartości testów diagnostycznych. Aby przyspieszyć ścieżkę diagnostyczną i zracjonalizować nakłady diagnostyczne przez stopniowe wykorzystywanie kolejnych zasobów w coraz mniejszych grupach osób, u których podejrzewa się zachorowanie, stworzono kalkulator diagnostyczny. Algorytm oparty o profil objawów i wyniki testów diagnostycznych polskich pacjentów może okazać się skutecznym narzędziem ułat- wiającym lekarzom rodzinnym identyfikację i kierowanie chorych na konsultację hematologiczną. Poszerzenie panelu badań gwaran- towanych o immunofiksację, wykonywaną w wyselekcjonowanej w ramach algorytmu diagnostycznego grupie osób, byłoby istotnym uzupełnieniem możliwości stawiania wstępnego rozpoznania choroby na poziomie podstawowej opieki zdrowotnej.