Search Results

You are looking at 1 - 10 of 10 items for

  • Author: Dariusz Czaprowski x
Clear All Modify Search
Open access

Ryszard Biernat and Dariusz Czaprowski

Abstract

Introduction:„Runner’s knee”, in other words Iliotibial Band Syndrome (ITBS) is the second, after PFPS, in terms of incidence frequency overuse injury amongst runners - 8.5 %. It is the most common cause of lateral knee pain. It mainly occurs in middle aged athletes, in the second decade of life. Cyclists, skiers, weight lifters, soccer and tennis players are next groups, where this clinical entity occurs. ITBS is typical overuse injury which results from cyclic friction (or compression) of iliotibial band on lateral epicondyle of femur. Training errors are main risk factors. Biomechanical disorders leading to this entity are: weakness of gluteus medius, lack of functional hip mobility, weakness of knee flexors and extensors, shortness of hip adductors, limited hip internal rotation. Improper saddle height, frame size or incorrect pedal position can cause ITBS among cyclists.

Case study:Professional cyclist was referred to Rehabilitation Centre, complaining about severe pain located at lateral side of the right knee, lasting from 4 months. The pain was described as burning, sharp, increasing during biking, finally disabling him to continue sports activity. After biomechanical analysis we introduced functional re-education training correcting disbalances, the causes of injury. The role of tri-planar, eccentric exercises rotating the pelvis is underlined. After 7 weeks of aggressive, functional rehabilitation resumed sports activity without pain and functional limitations.

Conclusions:An early diagnosis of ITBS allows for shorter rehabilitation time. It’s necessary to precisely determine biomechanical disorders leading to ITBS. 7-week rehabilitation, with functional, three dimensional exercises is effective mean of ITBS treatment. We recommend to continue this kind of exercises for 6-12 months to prevent injury recurrence

Open access

Dariusz Czaprowski, Justyna Leszczewska and Dominik Sitarski

Streszczenie

Wspołczesny człowiek większą cześć dnia spędza w pozycji siedzącej mimo, że sedenteryjny tryb życia często wymieniany jest jako jeden z determinantow zaburzeń postawy ciała oraz dolegliwości bolowych kręgosłupa. Negatywny wpływ długotrwałego przebywania w nieprawidłowej pozycji siedzącej powoduje, że w ramach postępowania profilaktycznego i leczniczego, fizjoterapeuci oraz lekarze często rekomendują rożne sposoby siedzenia w celu uniknięcia lub zmniejszenia dolegliwości bolowych kręgosłupa. Nie ma jednak jednolitych wytycznych odnośnie najbardziej pożądanej pozycji siedzącej, a jej charakterystyka jest przedmiotem dyskusji. Ze względu na negatywne konsekwencje pozycji siedzącej z kyfotycznym ustawieniem kręgosłupa (np. rozciąganie więzadeł nadkolcowych, wywołanie dolegliwości bolowych) w części rekomendacji sugeruje się konieczność odtwarzania w tej pozycji lordotycznego ustawienia odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Wśrod zalet tej pozycji wymienia się m. in. mniejsze, w porownaniu do pozycji zgięciowej, ciśnienie w jądrze miażdzystym; mniejsze obciążenie kompresyjne w przedniej części pierścienia włoknistego oraz lepszą amortyzację wstrząsow w czasie ruchu. Pozycja ta może wiązać się jednak ze zwiększonym obciążeniem stawow międzywyrostkowych oraz zwiększoną aktywnością mięśni grzbietu i związanym z tym odczuciem dyskomfortu. Dlatego też w niektorych wytycznych rekomenduje się przyjmowanie pozycji siedzącej z umiarkowanym zgięciem części lędźwiowej kręgosłupa. Ma to zapewnić m. in. rownomierny rozkład obciążenia w krążkach międzykręgowych oraz mniejsze obciążenie stawow międzywyrostkowych.

Biorąc pod uwagę sprzeczne opinie w piśmiennictwie wydaje się, że nie istnieje jedna, uniwersalna, „idealna” pozycja siedząca. Dobor pozycji siedzącej powinien być zawsze indywidualny i uwzględniający osobniczą charakterystykę narządu ruchu. Szczegolnie, że każda pozycja (lordotyczna, kyfotyczna) utrzymywana przez dłuższy czas prowadzi do dyskomfortu oraz objawow ze strony tkanek okołokręgosłupowych.

Open access

Dariusz Czaprowski, Łukasz Stoliński and Marianna Białek

Streszczenie

Wstąp: Zgodnie z konsensusem SOSORT w leczeniu zachowawczym skolioz wykorzystuje się obecnie leczenie gorsetowe oraz różne metody kinezyterapeutyczne uzupełnione zabiegami fizykalnymi. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że opinie na temat skuteczności fizjoterapii w leczeniu zachowawczym skolioz idiopatycznych są podzielone, istotne jest podejmowanie działań weryfikujących jej efektywność. Celem pracy było określenie skuteczności intensywnej fizjoterapii prowadzonej w oparciu o koncepcję FITS, wyrażonej zmianą kąta rotacji tułowia (KRT), u dzieci i młodzieży ze skoliozami idiopatycznymi podczas 2-tygodniowego turnusu rehabilitacyjnego.

Materiał i metody: Badaniami objęto 57 dzieci i młodzieży w wieku 11-18 lat (śr. 14,6 ±1,6) z bocznym idiopatycznym skrzywieniem kręgosłupa. U wszystkich dzieci dokonano dwu- krotnej oceny kąta rotacji tułowia. Pierwszy pomiar przeprowadzono na początku, drugi na końcu, 2-tygodniowego turnusu rehabilitacyjnego podczas którego prowadzono, w oparciu o koncepcję FITS, intensywną fizjoterapię.

Wyniki: Analiza zebranych wyników wykazała istotne zmniejszenie wartości Kąta Rotacji Tułowia, biorąc pod uwagę wszystkie łuki skoliotyczne (9,1±5,0 vs 6,8±3,7, p=0,000). Wykazano znamienne zmniejszenie KRT, zarówno w przypadku skolioz jedno- (p=0,026), jak i dwułukowych (p=0,000). Podobne obserwacje dotyczyły zarówno wygięcia piersiowego (p=0,000) jak i lędźwiowego (p=0,013) w skoliozach dwułukowych.

Wnioski: Wieloaspektowe oddziaływanie na dziecko ze skoliozą idiopatyczną wykorzystywane w funkcjonalnej intensywnej fizjoterapii skolioz (FITS) prowadzi w okresie dwóch tygodni do istotnego zmniejszenia wartości kąta rotacji tułowia. Uzyskana zmiana wartości kąta rotacji tułowia dotyczy zarówno piersiowego jak i lędźwiowego luku skoliotycznego.

Open access

Dariusz Czaprowski, Ryszard Biernat and Agnieszka Kędra

Squat - Rules of Performing and Most Common Mistakes

The squat is an exercise which is commonly applied in sport, recreation and while performing numerous everyday activities [1, 2, 3]. The improper performance of the squat leads to the shaping of an improper movement pattern.

In this work the methodology of teaching the squat, which has to be learnt to constitute a significant element in the prophylaxis of the musculoskeletal system overloads, is described.

Open access

Dariusz Czaprowski, Tomasz Kotwicki, Jacek Durmała and Łukasz Stoliński

Abstract

SOSORT is an international scientific society interested in spinal deformities, including idiopathic scoliosis (IS). One of the main tasks of the society is to provide diagnostic and therapeutic recommendations for all professionals involved in the conservative treatment of patients with IS.

As a part of treatment of scoliosis we distinguished conservative and surgical treatment. The main purpose of the conservative treatment is to stop the progression of the curvature. The aim of the therapy is to improve the quality of life, improve the aesthetics and physical capacity as well. An important element of the conservative treatment is the

physiotherapy, which can be used as independent part of treatment and as a support of brace and the surgical treatment. SOSORT recommends the use of physiotherapy in the form of Physiotherapeutic Specific Exercises (PSE) and the Special Inpatient Rehabilitation (SIR). PSE used in patients with SI must have confirmed efficacy according to the requirements of

the Evidence Based Medicine. Moreover, the therapy should be selected individually and include: (1) three dimensional auto-correction of deformation, (2) training in activities of daily living, (3) stabilizing the corrected posture, and (4) education of the patient and her/his parents. SIR based on 3-4-week hospital or sanatorium stay is recommended especially at the beginning of the treatment process.

Physiotherapists undertaking the work with children with IS should: (1) be qualified in the use of PSE, (2) have adequate experience in techniques used in pediatric orthopedics, (3) have the ability to analyze the variability of body posture during development, (4) have the ability to exercise choice depending on the stages of formation of motor skills, and (5)

work in the therapeutic team led by physician supervising the treatment.

Open access

Aleksandra Kolwicz-Gańko, Dominik Sitarski and Dariusz Czaprowski

Abstract

Introduction: Scheuermann’s disease is a kyphotic deformation of thoracic and thoracolumbar spine characterized by anterior vertebral growth disorder and progressive vertebral body wedging during adolescence. Treatment in Scheuermann’s disease depends on patients age and degree of spine deformation. The aim of the study is to present 10 months conservative treatment (brace and specific physiotherapy) of 15-year-old male patient with Scheuermann’s disease.

A case study: First diagnostic examination was performed in December 2012 due to radiologically diagnosed Scheuermann’s disease. The radiographic assessment made in Sep-tember 2012 found: increased kyphosis angle (Th4-Th12, 78°), vertebral body wedging and vertebral endplate irregularity. AP X-ray projection in standing position reveled double thora-columbar scoliosis: right thoracic (Th4-Th7 10°) and left thoracolumbar (Th10-L4, 8°).The Risser sign was (1). The recommendation was Cheneau brace (23 hours per day) as well as specific physiotherapy. Therapy was carried out according to FITS concept including: education, miofascial relaxation therapy, active self correction (ASC) and activities of daily living in ASC. The therapy consisted of 2 visits per week with recommendation for home exercises. The patient complied the recommendation for brace as well as physiotherapy. Thirteen months later in October 2013 the X-ray examination revealed correction of thoracic kyphosis to 35°. It was recommended continuation of both brace therapy and physiotherapy to consolidate achieved results.

Summary: The conservative treatment (Cheneau brace and physiotherapy) can lead to de-crease of thoracic kyphosis angle in children and adolescents with diagnosed Scheuermann’s disease.

Open access

Agnieszka Kędra and Dariusz Czaprowski

Abstract

Introduction. The aim of the study was to assess final-year physical education (PE) students’ knowledge of exercises strengthening the abdominal muscles which are used in the introductory part of a PE lesson. Material and methods. The research involved 467 final-year physical education students. The group examined included undergraduate (Bachelor) and postgraduate (Master) students from four universities in Poland. A knowledge test with photographs was used to conduct the study. The students completed the knowledge test with one of the authors present. If the students had any questions regarding the exercises included in the test, they were demonstrated by the person in the photographs. The data were analysed using the Mann- Whitney-Wilcoxon test. Kendall’s concordance coefficient was used to assess reliability and measure the agreement between the opinions of a group of experts who were asked to rate the exercises in terms of their safety and effectiveness. The calculations were made with the use of statistical and calculation software (SPSS 9.0 for Windows). An alpha value < 0.05 was accepted as the level of significance of differences between the groups of undergraduate and postgraduate students. Results. Eighty-two participants (17.6%) performed the task correctly, selecting all the safe exercises, 139 students (29.8%) made one error, while 110 marked all the overloading and ineffective exercises as safe. Conclusions. The students’ knowledge of safe exercises strengthening the abdominal muscles was insufficient. Both undergraduate and postgraduate students demonstrated similar knowledge concerning these exercises.

Open access

Justyna Leszczewska and Dariusz Czaprowski

Streszczenie

Wstęp: Zgodnie z wytycznymi Towarzystwa SOSORT, w leczeniu zachowawczym skoliozy idiopatycznej (SI) stosuje się fizjoterapię oraz leczenie gorsetowe, a jego głownym celem jest zapobieganie progresji skrzywienia i poprawa estetyki sylwetki. Celem pracy jest przedstawienie wynikow leczenia zachowawczego 12-letniej dziewczynki z progresywną skoliozą idiopatyczną.

Opis przypadku: Diagnostykę fizjoterapeutyczną przeprowadzono po raz pierwszy w marcu 2010 roku z powodu zaobserwowanej przez matkę asymetrii ustawienia łopatek. Pacjentkę skierowano do poradni ortopedycznej w celu dalszej diagnostyki. W badaniu radiologicznym stwierdzono: prawostronne wygięcie kręgosłupa w odcinku piersiowym (Th6-Th11, 30°) oraz lewostronne w odcinku piersiowo-lędźwiowym (Th11-L4, 30°), test Rissera (0). Zalecono leczenie gorsetem Cheneau (23 godz./dobę) oraz intensywną fizjoterapię. Na podstawie wywiadu z rodzicami dziewczynki ustalono, że zalecenia dotyczące noszenia gorsetu i ćwiczeń nie były w domu przestrzegane. Kontrolne zdjęcie rentgenowskie wykonane we wrześniu 2010 roku wykazało progresję prawostronnego skrzywienia w odcinku piersiowym (Th6-Th11, 36°). Zalecono zwiększenie systematyczności noszenia gorsetu i wykonywania ćwiczeń. Zdjęcie rentgenowskie wykonane w czerwcu 2011 roku wykazało zmniejszenie wartości kątowych skrzywienia: Th6-Th11, 18° oraz Th11-L4, 14°. Test Rissera określono na (1). Wystąpienie pierwszej miesiączki odnotowano w listopadzie 2011 roku. Pacjentka kontynuowała leczenie gorsetem i fizjoterapią. We wrześniu 2013 roku wykonano kontrolne zdjęcie rentgenowskie (Th5-Th11, 15°, Th11-L4, 11°). Test Rissera określono na (4). Zalecono zakończenie leczenia gorsetem oraz kontynuację fizjoterapii w celu poprawy estetyki sylwetki.

Podsumowanie i wnioski: Leczenie zachowawcze (gorset i fizjoterapia) może prowadzić do zmniejszenia wielkości kątowej skrzywienia u dzieci z progresywną SI.

Open access

Justyna Leszczewska, Dariusz Czaprowski, Paulina Pawłowska and Agnieszka Oponowicz

Abstract

Purpose. This research aimed to assess the repeatability of results obtained when analysing gait by means of a system designed for objective gait analysis in a single laboratory setting by a single examiner within-session and between-sessions. Methods. For the purpose of this research, the BTS Smart-D movement analysis system, produced by Capture Motion System of Italy, was used. Four healthy adults were examined. The subjects took part in three gait analysis testing sessions, with each session separated by a two-day break. During each session, two sets of measurements were taken for each subject. Statistical analysis was performed with StatSoft’s Statistica 7.1 software. Results. Within each session, all examined temporal and spatial parameters were found to be repeatable. Only in hip and knee joint rotation was repeatability not confirmed within session. Between the sessions, repeatability was confirmed in pelvic rotation, abduction/adduction of the knee joint and for all foot kinematic parameters. Conclusions. Conducting gait analysis by one researcher does not guarantee obtaining repeatable results for all measured kinematic parameters, either within one session or between sessions; caution ought to be exercised when interpreting results. Among the studied parameters, hip and knee joint rotation provided the most difficulty in obtaining repeatable results. For this reason, diagnostic and therapeutic decisions based on such data require the utmost consideration.

Open access

Jakub Waś, Dominik Sitarski, Paulina Ewertowska, Justyna Bloda and Dariusz Czaprowski

Abstract

Introduction: In physiotherapeutic diagnostic processes, various tools and methods may be used. However, price and availability may limit their daily use in clinical practice. Therefore, the suggestion that smartphones with specific applications may be useful as diagnostic tools can be found in the literature. However, before using them in clinical practice, it is important to verify their reliability. The aim of the study was to evaluate the consistency of measurements of the curvatures in the sagittal plane performed with the Saunders digital inclinometer and a smartphone application.

Materials and methods: The study included 40 subjects aged 22-39 years (23.0 ± 3.7). All subjects had sagittal spinal curvatures (sacral slope - SS, lumbar lordosis - L, thoracic kyphosis - K, upper thoracic kyphosis - K1, lower thoracic kyphosis - K2) measured in both standing and sitting positions with the Saunders digital inclinometer and a smartphone application.

Results: In measurements performed with the use of the Saunders inclinometer and the smartphone, no significant differences were found between the size of the curvatures of the spine in a standing position (SS 19° ±8.2 vs. 17° ±8.4 p=0.3; L 32° ±11.1 vs. 29° ±10.3 p=0.2; K 43° ±8.4 vs. 41° ±8.1 p=0.2; K1 31° ±7.2 vs. 29.0° ±7.3; K2 11o ±7.4 vs. 11.0° ±6.7) and a sitting position (SS 3.75° ±8.9° p=0.8; L 5.8° ±9.06 vs. 5.2° ±8.5 p=0.75; K 40.0° ±8.1 vs. 36.7° ±7.9 p=0.6; K1 25.8° ±7.1 vs. 24.9° ±7.1; K2 14.5° ±9.9 vs. 11.5° ±9.4).

Conclusions: The examination of spinal curvatures in the sagittal plane using Saunders digital inclinometer and a smartphone application allows researchers to obtain reliable results. Therefore, smartphones can be used for an objective evaluation of the musculoskeletal system in daily clinical practice.