Search Results

You are looking at 1 - 2 of 2 items for

  • Author: Agnieszka Dębiec-Bąk x
Clear All Modify Search
Open access

Agnieszka Dębiec-Bąk, Katarzyna Gruszka, Krzysztof A. Sobiech and Anna Skrzek

Abstract

Purpose. The aim of the study was to analyse changes in body surface temperature after a cryostimulation session in women of two different age groups. Methods. The study included 21 female university students aged 21 ± 1.8 years and 15 middle-aged women aged 57.8 ± 3.6 years. All participants were subjected to the effects of extreme low temperature in a cryogenic chamber at -120˚C for 3 min. Body surface temperature measures were taken before and immediately after treatment by a thermal imaging camera. Qualitative and quantitative analysis of the captured thermographic images was performed for 12 anterior and posterior body areas in the standing position. Results. Differences in body surface temperature were found between both age groups prior to the cryostimulation treatment. Temperatures ranged from 29.55° C to 33.49° C in the younger group and 30.45° C and 32.70° C in the older group for the same body areas. Lower temperatures were observed in the older subject group for all analysed areas. After cryostimulation, greater body cooling was observed in the younger group particularly in the lower limbs. The greatest temperature reduction in both groups was observed in the lower limbs, dropping a maximum of 6.31° C, whereas the lowest variation in temperature was observed in the shoulder area by approximately 2° C. Conclusions. The results of the study showed varied distribution of body surface temperature in both age groups. Lower temperatures of the trunk and shoulders were observed in older women compared with the younger women. Greater body cooling following cryostimulation was observed in the group of younger women particularly in the area of the lower limbs.

Open access

Małgorzata Mraz, Urszula Nowacka, Anna Skrzek, Maciej Mraz, Agnieszka Dębiec-Bąk and Marta Sidorowska

Stabilność posturalna osób płci żeńskiej w wieku 8-22 lat w świetle badań posturograficznych

Kontrola postawy ciała jest przejawem bardzo precyzyjnej koordynacji nerwowo-mięśniowej wszystkich segmentów ciała, dzięki której człowiek utrzymuje równowagę w każdych warunkach. Postawę człowieka charakteryzuje pionowe ustawienie osi ciała względem małej płaszczyzny podparcia, co powoduje niestabilność posturalną. Dlatego stała regulacja postawy ciała przez system kontroli postawy zapewnia jej stabilność. Postawa ciała człowieka oraz jej stabilność ulegają modyfikacji wraz z rozwojem osobniczym, czyli podczas wzrostu, rozwoju, dojrzewania oraz starzenia się. Celem pracy jest ocena stabilności posturalnej dziewczą w wieku 8-22 lat na podstawie wielkości parametrów posturograficznych. Badania sprawności działania układu równowagi wykonano zestawem pomiarowym — Posturograf firmy Pro-Med. Badanie wykonano z kontrolą wzrokową i po zamknięciu oczu. Analizie poddano wielkość pola powierzchni stabilogramu, wskaźnik oscylacji COP oraz długość stabilogramu. Uzyskano zróżnicowany obraz stabilności postawy ciała w badanych grupach. Wzrost wielkości parametrów posturograficznych zaobserwowano u ośmiolatek, natomiast zmniejszenie u dziewcząt 15-16-letnich oraz 20-22-letnich. Tym samym wykazano istotnie słabszą stabilność postawy ciała w pozycji stojącej 8-letnich dziewczynek. Zbadano również udział płaszczyzny czołowej i strzałkowej w oscylacji COP. Analiza ta wykazała zróżnicowanie wskaźnika WCOP oraz normalizację wychwiań ciała podczas utrzymania równowagi w pozycji stojącej u kobiet 20-22-letnich. Posturograficzna ocena stabilności posturalnej dzieci, młodzieży i osób dorosłych (kobiet) wykazała w tych grupach wieku dynamikę zmian w procesie utrzymywania równowagi w pozycji stojącej.