Browse

You are looking at 1 - 10 of 147 items for :

  • Pediatrics and Juvenile Medicine x
Clear All
Open access

Michał Taszner, Agata Szymańska and Maria Bieniaszewska

Streszczenie

Wstęp

Standardowe leczenie chłoniaków nie-Hodgkinowskich (non-Hodgkin lymphoma, NHL) oparte jest na stosowanym od ponad 30 lat schemacie CHOP (cyclophosphamide, doxorubicin, vincristine, prednisone). W przypadku niektórych podtypów NHL, wyniki leczenia schematami CHOP-podobnymi są niewystarczające lub wymagają zastosowania uzupełniającej radioterapii. W latach 90-tych XX wieku wprowadzono do praktyki schematy leczenia polegające na podawaniu cytostatyków w długotrwałych wlewach i dawkach dostosowanych do parametrów farmakodynamicznych.

Celem pracy było przedstawienie doświadczenia jednego ośrodka w stosowaniu schematu DA-EPOCH (dose adjusted etoposide, prednisone, vincristine, cyclophosphamide, doxorubicin) w leczeniu NHL.

Materiały i metody

Poddano obserwacji 13 chorych leczonych z powodu trzech różnych podtypów NHL: pierwotnego chłoniaka śródpiersia, chloniaka „szarej strefy“ oraz anaplastycznego chłoniaka z dużych limfocytów T. Chory z NHL z komórek T otrzymał schemat DA-EPOCH, chorzy z NHL B-komórkowymi DA-EPOCH z dodatkiem rituximabu. Ocenę odpowiedzi przeprowadzono metodą pozytonowej tomografii emisyjnej.

Wyniki

W okresie 22 miesięcy podano łącznie 94 cykle DA-EPOCH (+/-R). U wszystkich pacjentów w czasie leczenia zaobserwowano neutropenię poniżej 0,5 G/l. Spośród 13 pacjentów, u 12 oceniono odpowiedź po zakończeniu leczenia. Całkowitą odpowiedź metaboliczną uzyskano u 9 chorych, a u 2 odpowiedź częściową. Całkowity odsetek odpowiedzi wyniósł 91%. U 1 pacjentki zaobserwowano progresję NHL. Obserwowano nieznaczną toksyczność leczenia, głównie hematologiczną. Nie zaobserwowano zgonów związanych z chemioterapią.

Wnioski

Zebrane doświadczenia pozwalają uznać schemat DA-EPOCH za bezpieczny, skuteczny i łatwy do stosowania w warunkach oddziału szpitalnego.

Open access

Grzegorz Madycki

Streszczenie

U pacjentów z pierwszym epizodem niesprowokowanej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) występuje duże ryzyko nawrotu choroby po zaprzestaniu leczenia przeciwkrzepliwego. U około 20% pacjentów stwierdza się nawrót ŻChZZ w ciągu 2 lat od zaprzestania leczenia [1]. Wydłużenie czasu leczenia przeciwkrzepliwego zmniejsza ryzyko nawrotu, ale wiąże się ze wzrostem liczby powikłań krwotocznych.

W randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą i kontrolą placebo - SURVET (Suledxide in Secondary Prevention of Recurrent Deep Vein Thrombosis), wykazano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sulodeksydu w zapobieganiu nawrotom ŻChZZ, po zakończeniu leczenia VKA u pacjentów z pierwszym epizodem niesprowokowanej ŻChZZ.

Sulodeksyd podawany doustnie po zakończeniu leczenia przeciwkrzepliwego zmniejsza o 51% ryzyko nawrotu ŻChZZ, bez znaczącego zwiększenia ryzyka krwawienia.

Wyniki badania SURVET udowadniają, że sulodeksyd podawany doustnie mógłby znaleźć zastosowanie jako przedłużenie leczenia przeciwkrzepliwego w zapobieganiu nawrotom ZŻG u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych.

Sulodeksyd jest wysoko oczyszczonym glikozaminoglikanem, zbudowanym z dwóch składowych: heparyny szybko przemieszczającej się w polu elektroforezy (FMH – fast mobility heparin) i siarczanu dermatanu (DS). Wykazuje wiele korzystnych działań na strukturę i funkcję śródbłonka naczyniowego oraz wywiera efekt przeciwzakrzepowy. Obydwie frakcje sulodeksydu – FMH i DS nasilają hamowanie trombiny dzięki jednoczesnej interakcji odpowiednio z antytrombiną i kofaktorem heparynowym II.

Open access

Przewlekłe leczenie przeciwkrzepliwe

Komentarz do artykułu „Sulodeksyd w zapobieganiu nawrotom zakrzepicy żył głębokich – badanie SURVET”

Krystyna Zawilska

Abstract

Unprovoked venous thromboembolism (VTE) - proximal venous thrombosis or pulmonary embolism - should be treated either 3 months or indefinitely if the risk of bleeding is low. This article summarizes the efficacy and safety of extended therapy of VTE with direct oral anticoagulants (DOAC) in comparison with warfarin, as well as the role of of acetylsalicylic acid (ASA) for the long-term prevention of recurrent VTE. As the Survet study showed, for some patients who have already completed at least 6 months of anticoagulant treatment for their index VTE event, an oral glycosaminoglycan - sulodexide associated with compression therapy is a good choice, because it decreases the incidence of recurrences of VTE without detectable risks for the patients’ safety.

Open access

Kamila Skwierawska, Anna Waszczuk-Gajda, Agnieszka Perkowska-Ptasińska, Grzegorz Basak and Wiesław W. Jędrzejczak

Abstract

Termin gammapatia monoklonalna o znaczeniu nerkowym (MGRS) w akronimie różni się jedynie jedną literą od gammapatii monoklonalnej o nieokreślonym znaczeniu (MGUS), jednakże w znaczeniu klinicznym jest to zupełnie inna jednostka. W przebiegu MGRS białko produkowane przez klon komórek uszkadza nerki, przez co może prowadzić do ich niewydolności. W niniejszym artykule dokonano przeglądu piśmiennictwa dotyczącego jednostek chorobowych zaliczanych do grupy MGRS, ich podziału ze względu na typ uszkodzenia nerek i charakterystykę deponowanych w nich złogów. W pracy omówiono także współczesne możliwości leczenia w poszczególnych jednostkach chorobowych zaliczanych do MGRS.

Open access

Jiayu Huang, Yun Lian and Sixuan Qian

Abstract

Older patients with acute myeloid leukemia (AML) are encumbered with poor long-term outcomes due to patient and disease characteristics. Hypomethylating agents (HMAs), acting as DNA methyltransferase (DNMT) inhibitors, have been established as a new treatment option, but they have been associated with relatively low response rates (15%–20% complete remission) when administered separately for treating elderly with AML. However, appropriate combination therapies with decitabine or azacitidine have flourished. The results of randomized trials of various combinations of HMAs with chemotherapy, histone deacetylase inhibitors, monoclonal antibodies, immunomodulatory agents, kinase inhibitors, or bexarotene are summarized.

Open access

Cristiane da Silva Rodrigues de Araújo, Mirna Maira Bezerra Calazan do Carmo, Claudia de Alvarenga Maximo and Sílvia Maia Farias de Carvalho

Abstract

Adult T-cell leukemia/lymphoma (ATL) related to the human T-cell lymphotropic virus type I (HTLV-I) is a malignant lymphoproliferative disease. ATL is classified in four subtypes: lymphoma, acute, smoldering and chronic. We analyzed, retrospectively, 46 consecutive patients with T-cell disease with ATL diagnosed from 1995 to 2007. ATL diagnose was confirmed in 37 of these patients. There were 26 females and 11 males (70% vs 30%, respectively, p=0.014). The median age was 42 years old. Twenty-five were nonwhite and twelve were white (67.6% vs 32.4%, respectively, p=0.033).Twenty two patients had the acute form, eight had chronic form and seven had lymphomatous form. Two of them had osteolytic lesions. There were two cases with pulmonary infiltrates; one patient had ATL associated to Hansen’s disease. All cases had antibodies to HTLV-I confirmed by Western Blot, polymerase chain reaction (PCR) was performed in 22 cases. Flow cytometry revealed positivity for CD4 and CD25 in most cases. The mean and median overall survival time was 11.3 months and 2 months, respectively. The family´s study showed that 60% of the mothers were HTLV-I seropositive. These data emphasize the importance of a serologic screening for HTLV and immunophenotyping to differentiate ATL from others T-lymphoproliferative disorders.

Open access

Bembnista Ewa, Kubiak Agnieszka, Matuszak Paula and Kozłowska-Skrzypczak Maria

Streszczenie

W procesie przygotowania komórek krwiotwórczych (k.k.) do transplantacji istotne jest wdrożenie oraz utrzymanie procedur pozwalających na zachowanie mikrobiologicznego bezpieczeństwa przeszczepu. Do głównych źródeł zanieczyszczenia przeszczepu należy: powietrze, personel, woda oraz materiał. Kontaminacja przeszczepu może mieć miejsce na etapie pozyskania, przetwarzania oraz dystrybucji k.k. Jakość materiału transplantacyjnego powinna być kontrolowana na wszystkich kluczowych etapach jego przetwarzania. Bankowanie k.k. może odbywać się w systemie otwartym lub zamkniętym. System przetwarzania k.k., otwarty lub zamknięty, znacząco wpływa m. in. na kryteria kwalifikacji pomieszczeń oraz przygotowania pracowników do pracy. Jednakże niezależnie od systemu przetwarzania k.k., kontrola mikrobiologiczna powinna obejmować zarówno materiał transplantacyjny, jak i środowisko jego przewarzania. Formalne wymogi dla banków komórek zawarte są w Rozporządzeniach Unii Europejskiej, Ustawie Transplantacyjnej oraz Rozporządzeniach Ministra Zdrowia. Wdrożenie oraz utrzymanie procedur odpowiedniego przygotowania pracowników, sprzętów oraz pomieszczeń do pracy w znaczący sposób wpływają na zmniejszenie ryzyka kontaminacji przeszczepu, a tym samym na kliniczne parametry leczenia transplantacyjnego.

Open access

Joanna Płużańska and Maria Respondek-Liberska

Abstract

The prenatal detection of congenital anomalies of heart walls is very rare. We present a unique series of 8 cases with prenatal echocardiographic monitoring, treatment and postnatal follow-up, providing new insight into this “mysterious” heart problem

Open access

Tetsuya Goto, Chika Ndubuisi, Tatsuya Kobayashi, Takafumi Kiuchi, Kunihiko Kodama, Keiichi Sakai and Kazuhiro Hongo

Abstract

The extent of resection has been shown to influence the outcome of brain tumours. The concept of brain plasticity is to prevent damage to the eloquent areas while maximizing the extent of tumor resection. The present case report describes the usefulness of the near-infrared spectroscopy (NIRS) in evaluation of the possibility of functional preservation for surgeries in eloquent areas. We present a 46-year-old woman, who had previously undergone four sessions of internal decompression surgery for left frontal anaplastic ependymoma. She later underwent radical tumor resection surgery involving the superior and middle frontal gyri, anterior parietal gyrus, corpus callosum, coronal radiation and basal ganglia. Postoperatively, her right hemiparesis did not deteriorate and she could ambulate without much aid. Multichannel NIRS system revealed that hot spot location was in the right superior frontal gyrus and parietal lobe by the same task of right knee joint movement. We judged that her right brain motor function shifted to the contralateral hemisphere by the long course of her illness. It might be possible that if the NIRS was used earlier around the third or fourth perioperative period, with a reliable confirmation of migration of the right motor function to opposite side, the option of a more aggressive tumor resection may have been attempted. NIRS can be a useful and sensitive tool for predicting the location of eloquent areas and monitoring the extent of brain plasticity between surgeries.

Open access

F. Salle, A. Jaume, G. Castelluccio and E. Spagnuolo

Abstract

The ideal treatment for intracranial aneurysms has been highly controversial in the last few decades. It is particularly difficult to decide between clipping vs. coiling when it comes to an aneurysm that has already been treated. The authors performed a review of the literature published in the last ten years amongst the main neurosurgical publications and make recommendations based on this evidence and the surgical experience of the eldest author of this paper (ES). A series of cases of recurrent, incompletely coiled aneurysms treated with surgery is presented. Conclusions: aneurysms with a convenient configuration and location for either clipping or coiling might be better managed by surgical clipping in young patients considering that this treatment achieves higher rates of occlusion with a lower incidence of rebleeding. In elderly patients, each case must be discussed.