Browse

1 - 10 of 412 items :

  • Human Biology x
  • Life Sciences x
Clear All
Postępowanie w chłoniakach z obwodowych limfocytów T i NK

Streszczenie

Chłoniaki z obwodowych komórek T i NK są należą do biologicznie i klinicznie zróżnicowanych grup chorób o złym prognozowaniu. Światowa Organizacja Zdrowia w swojej klasyfikacji podzieliła powyższe chłoniaki na pierwotnie rozsiane (białaczkowe), pierwotnie węzłowe, pierwotnie pozawęzłowe oraz pierwotnie skórne. Rzadkość występowania choroby oraz brak randomizowanych badań klinicznych powodują, że rekomendacje terapeutyczne opierają się na opisach małych grup pacjentów, badaniach 2. fazy oraz opiniach ekspertów. Schemat CHOP oraz jego kombinacje pozostają standardowym leczeniem pierwszego rzutu. Często stosowaną formą konsolidacji jest allogeniczny przeszczep szpiku. Poza tym pojawiło się szereg leków o nowatorskim mechanizmie działania. Należą do nich: pralatreksat, romidepsin, belinostat i brentuksymab wedotyny. Niestety, nie zmieniły one dramatycznie prognozowania w powyższych jednostkach chorobowych.

Open access
Progressive arthropathy in the course of immune tolerance induction failure in a child with hemophilia A and FVIII inhibitor – a case report

Abstract

We present the case of an 18.5-year-old boy with hemophilia A and FVIII inhibitor detected at the age of 8 months. No persistent inhibitor eradication was achieved, despite three attempts of immune tolerance induction (ITI) with temporary inhibitor resolution and subsequent administration of 11 doses of rituximab. In spite of hemostatic treatment, rehabilitation, and radiosynovectomy, the patient suffered from recurrent bleeding episodes into almost all major joints, which resulted in the development of progressive hemophilic arthropathy. Currently, due to high frequency of bleeding episodes, the patient is being treated prophylactically and receives prophylaxis with activated prothrombin complex concentrate (aPCC).

Open access
The role of neuronal apoptosis inhibitory protein (NAIP) in acute myeloid leukemia patients

Abstract

Acute myeloid leukemia (AML) is a heterogeneous, highly malignant neoplasm. Apoptosis is a complex process executed by caspases and suppressed by the inhibitor of apoptosis (IAP) family. Neuronal apoptosis inhibitory protein (NAIP), IAP’s member, may play an exceptional role in the mechanisms of tumors’ resistance to chemotherapy. The aims of the study were to assess the expression of NAIP in leukemic blasts of AML patients using flow cytometry and to evaluate its influence on disease outcome. NAIP expression was found in 106 out of 108 patients. A higher complete response rate was associated with a low expression of NAIP, age < 60 yo, and white blood cell count < 20 G/L (p = 0.009, p = 0.033, and p = 0.076, respectively) in univariate analyses and a low NAIP expression and age < 60 yo (p = 0.025 and p = 0.013, respectively) in multivariate analyses. Longer overall survival (OS) in the univariate analysis was influenced by a low NAIP expression, age < 60 yo, and intensive chemotherapy (p = 0.033, p < 0.001, and p < 0.001, respectively). In the intensively treated group, better OS was observed in patients with age < 60 yo, de novo AML, and a low NAIP expression (p = 0.03, p = 0.024, and p = 0.07, respectively). In multivariate analysis, longer OS was associated with age < 60 yo (p = 0.009) and de novo AML (p = 0.007). In conclusion, we suggest that NAIP might play an adverse role in response to chemotherapy.

Open access
Stosowanie leków biopodobnych w hematoonkologii – stanowisko Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów

Streszczenie

Leki biopodobne odgrywają coraz większą rolę w terapii wielu chorób wraz z wygaśnięciem ochrony patentowej dla kolejnych leków biologicznych. Celem niniejszego opracowania jest przybliżenie terminologii i zasad wprowadzania na rynek leków biopodobnych, zagadnień dotyczących ich etykietowania, ekstrapolacji, wymienialności i automatycznej substytucji. Opracowanie to przedstawia stanowisko Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów dotyczące leków biopodobnych, oparte na wytycznych EMA (European Medicine Agency) i stanowisku ESMO (European Society of Medical Oncology).

Open access
Terapia manualna po alloplastyce stawu kolanowego u pacjenta z artropatią hemofilową w przebiegu hemofilii A – studium przypadku

Streszczenie

Wstęp

Staw kolanowy jest jednym z najczęściej zajętych przez artropatię hemofilową, a zabieg alloplastyki stawu kolanowego jest leczeniem z wyboru w przypadku zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych. Celem pracy było przedstawienie kompleksowego postępowania fizjoterapeutycznego, ze szczególnym uwzględnieniem terapii manualnej, u pacjenta z artropatią hemofilową w przebiegu hemofilii typu A, u którego została wykonana alloplastyka stawu kolanowego.

Metodyka

Mężczyzna, lat 49, po zabiegu alloplastyki stawu kolanowego lewego, z artropatią hemofilową w przebiegu hemofilii A, został poddany 6-tygodniowej rehabilitacji. U pacjenta zastosowano metody terapii manualnej, ćwiczenia usprawniające oraz fizykoterapię. Oceny postępów rehabilitacji dokonano, stosując: kwestionariusz WOMAC, test Timed Up and Go (TUG test), pomiar goniometryczny zakresu ruchu stawów kolanowych, ocenę siły mięśni zginaczy i prostowników kolana w skali Lovetta, ocenę dolegliwości bólowych w skali VAS.

Wyniki

Uzyskano wzrost siły mięśniowej oraz poprawę zakresu ruchu stawu kolanowego. W wyniku terapii poprawie uległa stabilność dynamiczna oraz stan funkcjonalny pacjenta (TUG test poprawa o 35%, skala WOMAC o 32%). Dolegliwości bólowe uległy zmniejszeniu z 9 na 3 w skali VAS. Uzyskano wydolny chód. Usprawnianie przebiegło bez powikłań.

Wnioski

Fizjoterapia, w tym terapia manualna, u pacjenta z artropatią hemofilową po zabiegu alloplastyki kolana, jest postępowaniem skutecznym i bezpiecznym.

Open access
Wenetoklaks w leczeniu chorób układu krwiotwórczego i guzów litych

Streszczenie

Wenetoklaks jest przedstawicielem nowej grupy leków, których mechanizm działania polega na zahamowaniu ekspresji antyapoptotycznych białek rodziny BCL-2. Białka te należą do głównych regulatorów wewnątrzpochodnego szlaku apoptozy i odgrywają kluczową rolę w patogenezie wielu chorób nowotworowych, w tym także nowotworów układu krwiotwórczego. Wyniki badań przedklinicznych i klinicznych wykazały, że wenetoklaks jest lekiem o wysokiej selektywności i akceptowalnym profilu bezpieczeństwa w przewlekłej białaczce limfocytowej (PBL). Jego duża skuteczność w eradykacji minimalnej choroby resztkowej wpływa na znaczne wydłużenie czasu przeżycia chorych. Lek w monoterapii jest przeznaczony do leczenia chorych z grupy wysokiego ryzyka z obecnością delecji 17p/ mutacji TP53 z oporną na leczenie i nawrotową PBL po wcześniejszym niepowodzeniu terapii inhibitorami szlaku sygnałowego BCR. Może być również stosowany u chorych bez del17p/ mutacji TP53, u których zarówno immunochemioterapia, jak i leczenie inhibitorem szlaku BCR okazało się nieskuteczne. Ponadto, wenetoklaks w skojarzeniu z rytuksymabem jest wskazany jako leczenie drugiej linii u chorych na PBL. Badania ostatnich lat wskazują, że wenetoklaks jest także skuteczny w leczeniu innych chorób hematologicznych, takich jak ostra białaczka szpikowa, szpiczak plazmocytowy, niektóre chłoniaki nie-Hodgkina oraz w terapii guzów litych.

Open access
Znaczenie adrenaliny w mechanizmie aktywacji ludzkich płytek krwi

Streszczenie

Zakrzepy i zatory stanowią obecnie główną bezpośrednią przyczynę zgonów u hospitalizowanych pacjentów w krajach rozwiniętych. Szczególnie istotną rolę w procesie krzepnięcia, jak również w stanach patologicznej nadkrzepliwości, odgrywają płytki krwi. Jednym z fizjologicznych aktywatorów płytek krwi o stosunkowo mało poznanym mechanizmie działania jest adrenalina (epinefryna). Co istotne, warunki predysponujące do pojawienia się we krwi podwyższonego stężenia adrenaliny korelują ze zwiększonym ryzykiem epizodów zakrzepowych. Ludzkie płytki krwi posiadają w swej błonie plazmatycznej receptory α2-adrenergiczne i w warunkach in vitro wykazują agregację i sekrecję w odpowiedzi na mikromolowe stężenia adrenaliny. Użyte w przeprowadzanych dotychczas badaniach stężenia adrenaliny były co najmniej o rząd wielkości wyższe niż te, które stwierdzano w osoczu ludzkim. Rozbieżność ta wynika prawdopodobnie z faktu, że rola adrenaliny jako stymulatora płytek krwi in vivo polega najprawdopodobniej na działaniu potencjalizującym (synergizm z innymi aktywatorami płytek), a nie na działaniu adrenaliny jako aktywatora płytek per se. Wysiłki zmierzające do poznania mechanizmu działania adrenaliny na płytki krwi skupiają się głównie na wyjaśnieniu procesów zachodzących podczas przekaźnictwa sygnału poprzez receptory płytkowe. Dokładne przeanalizowanie każdego z etapów potencjalnego mechanizmu oddziaływania adrenaliny na ludzkie płytki krwi pozwoli na lepsze jego zrozumienie i zastosowanie tej wiedzy w tworzeniu nowych algorytmów leczenia pacjentów z zaburzeniami procesu hemostazy.

Open access
Antibacterial activity of selected snake venoms on pathogenic bacterial strains

Abstract

Snake venoms are aqueous solutions containing peptides and proteins with various biochemical, physiological, and pathophysiological effects. Several snake venom components are used as lead molecules in the development of new active substances for the treatment of cardiovascular diseases, clotting disorders, cancer or pain.

Antibacterial activity has also been attributed to snake venoms and proteins isolated from snake venoms. This study provides information regarding the antibacterial activity of venoms obtained from various snake species from the Elapidae and Viperidae families. Minimum inhibitory and bactericidal concentrations of snake venoms were determined for three Gram-positive (Enterococcus faecalis ATCC 29212, Staphylococcus aureus ATCC 29213, and Methicillin-resistant Staphylococcus aureus ATCC 43300) and three Gram-negative (Escherichia coli ATCC 25922, Klebsiella pneumoniae ATCC 13883, and Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853) pathogenic bacteria. The observed effects were correlated with the protein content of each venom, determined using SDS-PAGE analysis and comparison with data available in the literature. Our findings represent a starting point for the selection of snake venoms containing components with potential use as lead molecules in the development of new antibacterial agents, targeting multidrug resistant bacterial strains.

Open access
Antiphospholipid syndrome – a life threatening condition
Open access
Arising Prevalence of OXA-48 producer Escherichia coli and OXA-48 with NDM co-producer Klebsiella pneumoniae Strains

Abstract

Background/aim: This prospective study aimed to determine the presence of the most common carbapenemase genes, blaOXA-48, blaKPC, blaIMP, blaVIM and blaNDM on carbapenem resistant clinical K.pneumoniae and E.coli isolates. Materials and methods: Isolates were selected according to EUCAST guideline; gradient test and disc diffusion with both meropenem and ertapenem discs. Resistance rates of these isolates to other antimicrobial agents were also examined by disc diffusion method. Carbapenem resistance gene were investigated by using Real-Time PCR. Results: A total of 3845 E. coli and 1689 K.pneumoniae isolates from clinical samples between January 2015 and April 2017 were evaluated. The 419 isolates were found as carbapenem resistant but only the first resistant isolate (n=155; 126 K.pneumoniae and 29 E.coli) of each patient were included. Carbapenem resistant isolates were most frequently isolated from intensive care units (48.8%). Colistin was the most effective antibiotic (91.0%). The 121 (78.1%) of the tested isolates were positive for OXA-48 (103 K.pneumoniae and 18 E.coli) and 9 K. pneumoniae carrying blaNDM were also positive for blaOXA-48. VIM, IMP and KPC type carbapenemases were not detected in any isolates. Conclusion: Carbapenem-resistant pathogens have been shown to be able to develop resistance mechanisms with more than one carbapenemase encoding gene.

Open access