Features of a horse and mechanisms of therapeutics effects'

Open access

Właściwości konia i mechanizm oddziaływania terapeutycznego

Wspólna podróż człowieka i konia, rozpoczęła się wiele tysięcy lat temu. Historyczny i kulturowy proces rozwoju społeczeństw odzwierciedla w każdym swoim cyklu rozwojowym powiązania człowieka z koniem. Rozwój cywilizacji wyeliminował konia z większości jego pierwotnych funkcji usługowych, lecz unikalny kształt budowy jego ciała oraz inne zalety zapewniły mu poczesne miejsce we współczesnym świecie. W obecnych czasach mamy możliwość wykorzystania różnorodnych technik i metod pracy z osobą niepełnosprawną. Jednym z takich narzędzi terapeutycznych jest koń, a terapia z jego udziałem umożliwia holistyczne podejście do pacjenta, traktując go jako indywidualność [1]. Celem pracy jest dokonanie analizy dotyczącej przydatności i sposobów wykorzystania konia do pracy z pacjentem.

Konieczna A., De Lubersac R. Miejsce terapii z koniem w warsztacie fizjoterapeuty.Fizjoterapia, 2002, 10, 2, 23-29.

Mayberry R. The mystique of the horse is strong medicine. Riding as therapeutic recreation, 1978.

Engel B. Terapeutyczna jazda konna II. Strategie rehabilitacji. Fundacja Hipoterapia na rzecz rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych. Kraków 2004.

Trochimiak L i in. Hipoterapia w rehabilitacji.Postępy Rehabilitacji, 1996, 2, 115-119.

Wyżnikiewicz-Nawracała A. Jeździectwo w terapii, rekreacji i sporcie osób niepełnosprawnych. Gdańsk, AWF, 2001.

Bauer J. J. Riding for rehabilitation. Canadian stage and Arts Publications Ltd. 1972.

Sawaryn D. Hipoterapia w rehabilitacji dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym.Fizjoterapia, 2002, 10, 3-4, 72-82.

Smolak W. Ruch hipoterapeutyczny w Polsce. Hipoterapia, 1994, 1-12, 6-9.

Grochmal S. Narodziny hipoterapii. Hipoterapia, 1992, 4, 4, 4-6.

Rey M. Dobór koni i wyposażenia do hipoterapii. Hipoterapia, 1990, 4, 25-27.

Winger N. Dostosowanie i ruch konia hipoterapeutycznego, [w:] B. Engel (red.) Terapeutyczna jazda konna II. Strategie rehabilitacji. Fundacja Hipoterapia na rzecz rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych. Kraków 2004, 109-110.

Cieśla A. Jaki koń do hipoterapii. Koń Polski, 2000, 10, 44-46.

Strauss I. Neurofizjologiczna gimnastyka lecznicza na koniu. Fundacja na rzecz rehabilitacji konnej dzieci niepełnosprawnych. Kraków 1996.

Pruchniewicz W. (red.) Akademia jeździecka. Chaber PR, Warszawa 2003.

Kotowski J. M., Kaszuba-Werpechowska E. ABC jeździectwa. PWRiL, Warszawa 1991.

Heipertz-Hengst Ch. Jazda konna dla osób niepełnosprawnych. PWRiL, Warszawa 1997.

Strauss I. Specyfika oddziaływania hipoterapii w porównaniu z konwencjonalną gimnastyką leczniczą. Hipoterapia, 1993, 4, 9-15.

Strauss I. Zasady działania hipoterapii i jej miejsce w gimnastyce leczniczej. Hipoterapia, 1992, 2, 8-20.

Wham M. Rhythmic facilitation, [w:] B. Engel (red.) Therapeutic riding programs. Durango, CO, 1992.

Słonka K., Szpala A. Terapia na siodle BABS jako metoda uzupełniająca kompleksowe leczenie dzieci z mózgowym porażeniem.Fizjoterapia, 1999, 2, 24-28.

Dziuba A i in. Siodło BABS do rehabilitacji dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym — jako uzupełnienie ćwiczeń z hipoterapii. Postępy Rehabilitacji, 1999, 4, 123-135.

Fortuna M., Demidaś A. Kształtowanie się zachowań psychospołecznych dzieci uczestniczących w turnusach hipoterapii. Fizjoterapia, 1999, 3, 7-11.

Kuprian U. Rola konia w gimnastyce leczniczej. W jaki sposób koń może przejąć rolę terapeutyczną.Hipoterapia, 1992, 3, 2-8.

Riede D. Physiotherapy on the Horse. Therapeutic Riding Service, 1988.

Skhedi A. Dopływ bodźców sensorycznych poprzez jazdę konną. Hipoterapia, 1995, 1-4, 25-29.

Gazurek D., Gasińska M. Kompleksowa rehabilitacja dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcym, [w:] Cz. Szmigiel (red.) Podstawy diagnostyki i rehabilitacji dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. AWF, Kraków 2001, 275-303.

Kwolek A. i in. Hipoterapia w kompleksowej rehabilitacji dzieci z porażeniem mózgowym i autyzmem.Fizjoterapia, 1995, 3, 2, 40-44.

Strumińska A. Psychopedagogiczne aspekty hipoterapii dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie. ABC Hipoterapii. PWRiL, Warszawa 2003.

Matyja M., Domagalska M., Szopa A. Percepcja proprioceptywna a defekty motoryczne w mózgowym porażeniu dziecięcym. Fizjoterapia, 1996, 4, 1-2, 6-9.

Záhradka L. i in. Kůň-živy nástroj k rehabilitaci poruch hybnosti. Rehabilitácia, 1989, 22, 3, 141-151.

Kathleen B. Znaczenie ruchu konia dla jeźdźca, [w:] B. Engel (red.) Terapeutyczna jazda konna II. Strategie rehabilitacji. Fundacja Hipoterapia na rzecz rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych, Kraków 2004, 383-388.

Zembaty A. Neurofizjologiczne podstawy usprawniania metodą Vojty.Postępy Rehabilitacji, 1993, 7, 221-228.

Krupiński J. Hipoterapia jako część kompleksowej terapii dzieci z uszkodzeniem CUN-cz. II. Hipoterapia, 1994, 1-4, 9-12, 56-57.

Krupiński J. Hipoterapia dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Hipoterapia, 1995, 1-4, 13-16, 56-57.

Izdebski S. Dla kogo hipoterapia. Jeźdźcy i Konie, 1996, 3, 10-12.

Physiotherapy

The Journal of University of Physical Education in Wroclaw

Journal Information


SCImago Journal Rank (SJR) 2016: 0.101


Metrics

All Time Past Year Past 30 Days
Abstract Views 0 0 0
Full Text Views 190 190 18
PDF Downloads 94 94 7